Panorama artikel Marianne Vaatstra 2000

Klik om toegang te krijgen tot panoramainterviewmei2000.pdf

Ik kwam bijgaand charmeoffensief uit Panorama 1999  weer eens  tegen en besef nu dat er dingen in staan die in licht van vandaag heel opvallend zijn. In feite bevestigt dit artikel , met de wetenschap van nu, dat het verhaal van Spencer niet anders dan een leugen moet zijn. Allereerst wordt door vader Sletering erkend dat hij als woordvoerder, beschermheer en “mental coach” voor Spencer optreedt. Spencer heeft dus altijd een coach nodig als hij zijn verhaal vertelt. Ofwel zijn vader, ofwel politiemensen. Ook dat laatste wordt in dit artikel bevestigd. Hiermee is vader Sletering al op de eerste tegenstrijdigheid betrapt, want in een brief aan de moeder van Marianne schreef hij destijds dat Spencer zijn eigen boontjes wel kan doppen. Dat kan hij dus duidelijk niet.

Ten tweede wordt hier door de Sleterings bevestigd dat er een afspraak bestond om Marianne met de taxi naar huis te laten komen. Er wordt helaas, maar ook logisch, niet besproken dat Spencer die taxi zou betalen. Dit wordt in hetzelfde artikel overigens wel door Marianne’s ouders bevestigd: “Marianne was er gewoon apetrots op dat hij het taxigeld op Koninginnedag voor haar over had.” Er wordt echter geheel niet ingegaan op de reden waarom die taxi niet is genomen. Er wordt gedaan alsof de taxi helemaal niet meer ter sprake is gekomen tussen Marianne en Spencer. Dit is uiterst raar, zo niet onmogelijk. Want op een gegeven moment moet toch de vraag aan de orde gekomen zijn: Hoe komt Marianne thuis? We moeten dus stilzwijgend geloven dat dit besproken is, maar dat zowel Marianne als Spencer hebben afgezien van het taxi plan en in plaats daarvan hebben besloten dat Spencer en Wietze Marianne haar helemaal naar huis, 10 kilometer verderop, zouden fietsen. Onderdeel van dit plan was uiteraard ook dat Spencer en Wietze de weg terug naar Buitenpost zouden fietsen. In totaal had Wietze dus een nachtelijke rit van 20 kilometer voor de boeg die hem minstens een uur later thuis zou doen komen, na een vermoeiende dag van feestvieren en alcohol. Maar we moeten dus aannemen dat Wietze dit allemaal over had voor Spencer en Marianne, die niet eens zijn vriendin was. Het lijkt zo vanzelfsprekend dat niet eens wordt besproken of Wietze wellicht nog aan Spencer geopperd heeft: Breng jij Marianne maar alleen thuis. Dan zit ik jullie privacy niet in de weg en kan ik lekker gaan slapen.

Een verdere hobbel die genomen moest worden om in weerwil van de taxi het naar-huis-fietsen plan ten uitvoer te brengen, is dat Marianne geen fiets had. Dit probleem heeft het drietal opgelost, zo moeten we aannemen, door eerst een omweg van 5 kilometer te maken, met Marianne bij Spencer achterop, naar het station Buitenpost om een fiets voor haar te stelen. Waarbij het nog maar de vraag was of dat zou lukken. Er is dus kennelijk bewust besloten om de geplande fietstocht nog langer te maken dan hij al was. En tijdens dit hele besluitvormingsproces is blijkbaar het oorspronkelijke plan om toch maar een taxi voor Marianne te bellen, steeds afgewezen. Als toegift maakt Spencer Marianne ook nog alleen verantwoordelijk voor het stelen van de fiets: “Zij moest en zou alleen verder op de door haar zelf gepikte fiets.”
Ten derde valt op dat er met geen woord over de “steeds leeglopende band” uit het requisitoir van Henk Mous wordt gerept:

“Vanuit Paradiso fietsen Wietse en Spencer met Marianne achterop naar Buitenpost waar een zwarte herenfiets wordt meegenomen; het slot wordt
opengemaakt door de fiets te laten stuiteren. Dat Marianne zelf een fiets wil, is niet gek want beide jongens zijn al behoorlijk op na een hele dag alcohol drinken en feestvieren. De band loopt steeds leeg en het fietsen zal niet echt snel gegaan zijn gedurende de 5,2 km vanaf Kollum.”

Dat de lekke band niet wordt genoemd in 1999 is uiterst merkwaardig. Het is immers een cruciaal element in het hele verhaal en wordt nu zelfs gebruikt door Mous als een excuus om de fiets te stelen. Dus waarom heeft Spencer dit nooit gezegd in 1999? De steeds leeglopende band is nu zo’n cruciaal onderdeel van Spencer’s verhaal geworden dat hij expliciet wordt genoemd in de “bewijsvoering” van de Officier van Justitie.  Als er inderdaad sprake is geweest van een leeglopende band, dan is het schier onmogelijk dat Spencer en zijn vader dit vergeten zijn te vertellen in 1999. Het wordt nu immers aangewend door de OvJ om het verhaal geloofwaardiger te maken. En dat was in 1999 toch ook de bedoeling van Spencer en zijn pa: Het verhaal geloofwaardig maken. Daarbij moet men zich ook realiseren dat Henk Mous geen andere bron dan Spencer voor dit verhaal kan hebben. Er is dus 14 jaar na dato een element aan het verhaal toegevoegd, een element dat er in 1999 niet was. Als het waar is, dan betekent het ook weer een extra hobbel die genomen moest worden om het naar huis-fietsen-plan te voltooien. Het vreemde is echter dat Mous niet uitlegt hoe dit probleem verholpen is. Toehoorders met een gemiddelde intelligentie, wat naar ik aanneem rechters ook zijn, moeten toch inzien dat Henk Mous hier knalhard sprookjes staat te vertellen? Het is immers vrijwel onmogelijk om 5.2 kilometer te fietsen met een lekke band en een meisje achterop? Bovendien is het onmogelijk om te besluiten om Marianne naar huis te fietsen (20 kilometer heen en terug) op een fiets met een lekke band. Zelfs als we volhouden dat dit wel mogelijk is, dan is het in elk geval onmogelijk dat je dit vergeet te vertellen in 1999.

Het is zinnig om je af te vragen wanneer er voor het eerst in de publicteit werd gesproken over een lekke band. Welnu,  dat is een paar jaar geleden toen de “complotdenkers” de verklaringen van getuiges publiceerden die op de bewuste avond gezien hebben hoe asielzoeker Feik Mustafa, die Marianne twee weken eerder met een keeldoorsnijdend gebaar had bedreigd, ruzie had met Spencer en even later de ventielen uit zijn fiets trok. Getuiges die bovendien gezien hebben hoe Spencer en Wietze die nacht door Spencer’s moeder met de auto werd opgehaald. Uiteraard is vader Sletering hier ook van op de hoogte. Omdat diezelfde vader op 1 mei 1999 tegen Bauke Vaatstra heeft gezegd: “Spencer’s fiets staat hier met een lekke band”, kon de lekke band niet meer door het OM weggespoetst worden en heeft dus op een andere manier, die niets te maken heeft met Feik Mustafa, vorm gekregen in het verhaal van OvJ Henk Mous.

Dat Henk Mous namens het OM goed sprookjes kan vertellen, blijkt ook al uit het feit dat hij het in zijn requisitoir heeft over massaal bloedverlies:

“Het massale bloedverlies is ontstaan doordat het hart als zelfstandig orgaan nog enkele slagen maakt waardoor na 1 minuut bijna 3 liter bloed uit het lichaam stroomt”. En even later: “Dit kan alleen ontstaan als het hoofd omhoog getrokken wordt en uit de verwonding veel bloed komt waarna het hoofd in die plas bloed komt.”

Dit terwijl het OM, via Peter R. de Vries in zijn uitzending van vorig jaar, nog liet weten dat de snijwonden in Marianne’s hals na haar dood moeten zijn aangebracht. Omdat er op de plaats delict “vrijwel geen bloed is aangetroffen.” Dat past anno 2014 echter niet meer bij de verklaring van Jasper S. waarvan Mous het volgende zegt:

“De verdachte hoort het bloed uit Marianne lopen en neemt dan aan dat ze dood bloedt”.

Om vast te stellen of Mous hier de waarheid spreekt – en dus ook of Jasper S. de waarheid spreekt – met andere woorden om vast te stellen of er een jaar later toch opeens sprake is van een massaal bloedverllies en een plas bloed, hadden de foto’s van het lichaam en de plaats delict uitkomst kunnen bieden. Maar daarover zegt Mous het volgende:

“Ik heb overwogen in hoeverre het gebruik tijdens mijn requisitoir van digitale ondersteuning middels foto’s en sheets bij zou kunnen dragen aan de duidelijkheid. Ik heb hier van afgezien omdat Uw rechtbank en de verdediging een uitgebreid technisch dossier hebben met foto’s van goede afdrukkwaliteit. Maar bovenal voegt dit niets toe aan een beschrijving in woorden van een doorgesneden keel….”

Mij dunkt dat de foto’s behalve over de wijze van doorsnijden van de keel, wel degelijk iets kunnen toevoegen ten aanzien van de plas bloed waar Mous het over heeft. Het al of niet bestaan van die plas bloed is immers cruciaal voor de vraag of de bekentenis van Jasper S. geloofwaardig is.

Waarom kom ik hier nu op? Welnu, een andere wijze om vast te stellen of er sprake was van massaal bloedverlies, is om getuigen van het eerste uur te raadplegen. Spencer was zo’n getuige! Hij was er als één van de eersten bij toen Marianne gevonden werd. En wat zegt Spencer daarover in het bijgevoegde Panorama artikel?

“Marianne lag op haar buik. Haar kleding was deels opgestroopt en naar beneden getrokken. Ik zag de snijwonden in haar hals en verder had ze alleen een wondje aan een hand. Er was geen bloed te zien. Nergens. Op haar lichaam niet en op de grond niet.”

 

Eén van de meest geloofwaardige uitpraken van Henk Mous lijkt nog wel te zijn wanneer hij zegt: “Ik geloof de verdachte niet …..” (requisitoir, pagina 31)

Het beste komt altijd laatst. Dat is dat Spencer zichzelf verraadt in dit Panorama artikel. Hij zegt namelijk ook:
“En dat ik er al snel vanuit ging dat zij op die plaats onmogelijk kan zijn omgebracht.”

Dat is een zeer vreemde uitspraak! Want als het klopt wat Spencer zegt, dat hij de vorige avond “in een uitbundige sfeer” op haar eigen aandringen, een kilometer eerder afscheid van Marianne had genomen op “de door haar zelf gepikte fiets”, dan is die plaats een uiterst logische plek om te zijn omgebracht. De vraag is dan ook waarom Spencer denkt dat ze daar niet is vermoord? Het is immers de meest logische plek op de route naar huis als zijn verhaal de waarheid is. Of denkt Spencer dat ze daar ergens is ontvoerd, vervolgens meegenomen is naar een andere plek, daar vermoord is, om tenslotte haar lichaam weer terug te brengen naar de plek waar ze ontvoerd is? Bovendien,  als je denkt dat Marianne ergens anders is verkracht en vermoord, en haar lichaam later is gedumpt in een weiland, dan denk je ook al gauw aan meer dan één dader. In je eentje is het tenslotte lastig slepen met een lijk. Zou Spencer dan toch weten dat het anders zit? Zou Spencer daarom zeggen dat hij Feik Mustafa en zijn vriend Ali Hassan, niet kent? Dezelfde Feik Mustafa die zijn vriendinnetje twee weken eerder in zijn bijzijn met een keeldoorsnijdend gebaar had bedreigd? De jongen bij wie volgens getuigen zijn wiet kocht? De jongen met wie hij ruzie had? Verklaart dat dan ook waarom hij aanvankelijk Marianne zocht in de tegenovergestelde richting van het asielzoekerscentrum? Zoals hij zelf zei “bij de fierljepschans en het Paradyske”, een route de andere kant op, die Marianne nooit kan hebben genomen als zijn verhaal klopt?

Over Wim Dankbaar

researcher/publicist/ondernemer
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Panorama artikel Marianne Vaatstra 2000

  1. Aanvullend; ook Spencer Sletering en zwakste schakel zijn vriend Wietze Steenstra, houden en hielden tot op de dag van vandaag angstvallig geheim waar hun fietsen stonden, waar ze naar toe moesten lopen na het verlaten van de Paradiso. Niet toevallig dat daar zo krampachtig over wordt gedaan, wanneer de fietsen inderdaad bij Geke Haarsma bij haar woning tegen het hek stonden. Ook nu weer; hadden de fietsen elders gestaan dan had het OM dat zeker vermeld. “Als je het maar wil zien”.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s