Fake news: De witwas uitzending van Medialogica

Bekijk de uitzending hier:

http://www.npo.nl/argos-tv-medialogica/27-05-2013/VPWON_1192769 

De omroepen VPRO en Human hebben deze uitzending gemaakt na de veroordeling van Jasper. Het doel is duidelijk: Nog eens helemaal thuisbrengen dat Jasper de dader is en asielzoekers niets met de moord te maken hebben. En vooral ook de uitzendingen van Eén Vandaag de grond inboren. Alle leugenaars uit deze doofpot mogen nog eens uitgebreid hun verhaal doen. Het is voor intelligente mensen een verhelderende exercitie om te realiseren hoe wij belazerd kunnen worden door onze overheid en onze zogenaamde vrije pers. Onze commentaren zijn cursief gedrukt.

VO (Voice Over): Meer dan 13 jaar was de moord op Marianne Vaatstra een mysterie. Vanaf het begin is er gespeculeerd over de dader.

Voormalig teamleider Jan Verkaik: De mensen dachten natuurlijk: De dader is een asielzoeker en dat zoemde al heel snel in het rond.

VO: Spanningen rondom een asielzoekerscentrum leidden tot woede onder de plaatselijke bevolking en emotionele reacties in de media.

Demonstrant: Friesland heeft last, niet een heel klein beetje, van die asielzoekers!

Simon Vuyk: Ik vind dat de zaak Vaatstra heel duidelijk heeft blootgelegd hoe zwak de journalistiek af en toe is.

Met andere woorden, Vuyk neemt hier een schot voor de boeg dat alle verdenkingen tegen asielzoekers zwak en onjuist waren.

VO: Wat was de rol van de media bij het verdacht maken van asielzoekers? Medialogica, een serie van Human/VPRO over het verschil tussen beeld en werkelijkheid met nieuwe waarheden tot gevolg. In de Friese Wouden, het gebied van de moord, reageert de bevolking geschokt. Sommigen menen te weten waar de dader moet worden gezocht. Het gonst al snel van de geruchten.

Die ‘geruchten’ waren niet op los zand gebaseerd. Zo was bijvoorbeeld onder insiders meteen bekend, en ook gemeld aan de politie, dat Ali en Feik, de asielzoekers die Marianne hadden bedreigd, niet meer op het AZC zijn verschenen sinds de moord. 

Journalist Gerlof Leistra: Een doorgesneden keel, een jong meisje, vlakbij een asielzoekerscentrum. Dan zal de dader daar wel vandaan komen.

Inderdaad, officier van Justitie Severein zei zelf ook: Dit is geen Europese moord! Leistra laat gemakshalve achterwege dat Justitie deze gedachte zelf ook uitte.

AZC directrice Nettie Groeneveld: Dat er een asielzoeker was geweest die dit gebaar had gemaakt (haalt haar hand langs haar keel)…

Nettie Groeneveld doet net of ze niet weet dat deze asielzoeker Feik Mustafa was, die zij zelf met haar co-directeur Louis Uijl op maandag 3 mei 1999 op de taxi heeft gezet naar het AZC Musselkanaal.

Burgemeester Piet Visser: Onderwijl was er ook een gerucht dat er in de nacht van 30 april op 1 mei een tweetal asielzoekers het kamp hadden verlaten.

Weer een aartsleugenaar in beeld. Piet Visser noemt natuurlijk niet 1) dat hij zelf in de Rotary club tegen dominee Elferink heeft gezegd dat daags na de moord meerdere asielzoekers uit zijn AZC zijn weggebracht (zie het dagboek van Maaike op Internet, zoek op Rotary) en 2) dat hij de speurhonden liet terugtrekken toen die naar het AZC liepen en 3) dat hij de badmeester op straffe van het verliezen van zijn baan bedreigde als hij niet stopte met praten over het bebloede trainingsjack dat hij bij zijn zwembad had gevonden en bij de politie had gebracht.

Gerlof Leistra: De combinatie van de plek waar het gebeurd was, een asielzoekerscentrum, hemelsbreed een kilometer daarvandaan, eerdere bedreigingen aan het adres van Marianne en vriendinnen van haar. Alles bij elkaar maakt dat het natuurlijk ook wel logisch dat er in die richting gekeken werd.

Jan Verkaik: Het interesseerde ons niet of die dader nou een asielzoeker was of niet een asielzoeker. We wilden de dader hebben, daar was het onderzoek op gericht. Niet specifiek op asielzoekers of Buitenpostenaren of Zwaagwesteinders of een ander soort mensen.

Lippendienst van Verkaik. Feit is dat Justitie de eerste week na de moord bleef bezweren dat er ‘geen enkele aanleiding’ was om asielzoekers te verdenken. Terwijl daar alle aanleiding voor was. Sterker, de Irakese vrienden Feik Mustafa, Ali Hassan en Rida Hashimi zijn allen in de eerste 3 dagen na de moord heimelijk buiten bereik van het onderzoek gebracht.

VO: Al snel wordt de wijze waarop de moord is gepleegd genoemd. De Telegraaf citeert een dorpsbewoner: De keel doorsnijden, dat is geen Nederlandse manier om met iemand af te rekenen. Ook in andere media keert deze opvatting terug, zoals in een column van Pim Fortuyn, toen werkzaam voor Elsevier: Een keel doorsnijden, dat is iets wat een Fries niet doet!

Jan Verkaik: Wat wij ermee gedaan hebben is kijken of dat klopt. Maar dat klopt niet. Ik heb in 1997 nog een onderzoek in Leeuwarden gedraaid, waarbij de ene Fries de andere Fries bijna het hoofd van de romp afsneed met een mes. Dus dat is gebaseerd op gevoelens, maar niet gebaseerd op feiten.

Verkaik vergeet erbij te zeggen dat dit een uitzondering is, het enige voorbeeld dat hij kan noemen. Als het al waar is. Wie herkent deze Friese moordzaak uit 1997? Is het wel waar wat Verkaik zegt? Fortuyn had natuurlijk gelijk: Doorgaans komt dit onder Friezen niet of nauwelijks voor. 

Piet Visser: Soms heb ik het idee dat de mensen die op pad gaan om meningen te horen, wat selectief zijn in de keuze van hun publiek.

Tja, volgens Piet moet je het vooral niet aan Pim Fortuyn vragen, de gedoodverfde premier van Nederland, ware het niet dat daar een stokje voor gestoken werd door hem te vermoorden. 

Jan Verkaik: Als wij ons zouden laten leiden door wat er in de krant staat, ja, dan zou denk ik geen enkel onderzoek meer tot een goed einde worden gebracht.

Nettie Groeneveld: We hebben besloten, en dat is ook een beetje de strategie van het centrum geweest, om heel low profile te zijn. Wij hadden het idee dat alles wat we zouden zeggen, zeker door mensen die het idee hadden dat het een asielzoeker moest zijn, zeker zo opgevat zou worden, als een leugen of als iets anders, maar dat we er alleen maar last van zouden hebben als we iets zouden zeggen.

Ja, zoals de politie de toegang weigeren tot het AZC. Daar heeft Nettie geen last meer van, omdat nog niet één procent van de bevolking dat weet. Nettie is een vrouw van niet lullen maar poetsen. Bijvoorbeeld door Feik Mustafa zo snel mogelijk op de taxi naar AZC Musselkanaal te zetten.

Gerlof Leistra: Ja, dan lijkt het alsof het een soort doofpot is: Je mag alles zeggen maar kom niet aan de asielzoekers.

Leistra bevestigt dus dat er niet aan asielzoekers gekomen mocht worden, maar adresseert niet de vraag: Waarom eigenlijk niet?

VO: Om alle speculaties een halt toe te roepen, organiseren de officier van Justitie en de burgemeesters van Kollumerland en Dantumadeel 12 dagen na de moord een persconferentie. Er wordt een oproep gedaan om rustig te blijven en op te houden met stemmingmakerij. Burgemeester Piet Visser zegt tijdens de persconferentie: De geruchten berusten niet op feiten en ik doe een beroep op de bevolking om een einde te maken aan geruchtvorming en stemmingmakerij.

Waarom moest Justitie de speculaties over asielzoekers, waar zij onder meer zelf aanleiding voor had gegeven, zo krampachtig een halt toe roepen? Met alles wat Piet Visser op zijn kerfstok heeft om de aandacht van het AZC af te leiden, is het werkelijk van God los dat hij durft te zeggen dat de geruchten niet op feiten zijn gebaseerd. 

Vraag aan burgemeester Piet Visser: En hielp dat om de geruchten te stoppen? Piet Visser antwoordt: Nee!

Waarom denkt u dat dat niet geholpen heeft?

Piet Visser: Dat is moeilijk in te schatten, maar er waren krachten die heel zeker wisten dat het asielzoekers moesten zijn.

Waaronder Piet Visser zelf! Anders bedreigt hij de badmeester niet, roept hij niet de speurhonden terug en geeft hij geen opdracht om Feik over te plaatsen. Dat laatste is immers gebeurd in opdracht van de driehoek waar Visser deel van uitmaakte.

VO: Vier maanden na de moord neemt het onderzoek een nieuwe wending. Met grote gevolgen.

Nieuwsbericht: Vanmiddag maakt het Openbaar Ministerie bekend een nieuwe verdachte op het oog te hebben. Met een tweede man die getuige zou zijn geweest. Over de identiteit van de mannen wil Justitie niets kwijt. Alleen dat ze in het asielzoekerscentrum te Kollum woonden en daar rond 1 mei zijn vertrokken.

Is het voor de oplettende kijker nog logisch? Eerst zijn alle speculaties niet op feiten gebaseerd, maar vier maanden later is er genoeg feitelijke aanleiding om twee, sinds de moord verdwenen, asielzoekers internationaal te signaleren?

Redacteur Anne de Jong van de Kollumer Courant: En toen zeiden een heleboel mensen: Zie je wel! Nu is ie opeens verdachte, nu hij al maanden weg is! En zullen ze hem waarschijnlijk nooit terugvinden.

En terecht dat mensen dat zeiden, Anne!

Gerlof Leistra: Ja, dat was niet goed voor de dynamiek. Dan gaan mensen juist zoeken, en worden ze versterkt in hun vermoedens van: Hier wordt een dader stiekem weggewerkt, maar we mogen er niks over zeggen.

En terecht, Gerlof! Waarom was dat eigenlijk niet goed voor de dynamiek? Wat bedoel je met dat woord? Hoezo was het niet goed? Bedoel je dat het niet goed was voor de insteek van het OM dat het geen asielzoekers mochten zijn?

VO: Om de asielzoekers te vinden, verspreidt Justitie hun signalement via het interne CRI bulletin. Als Peter R. de Vries het blad in handen krijgt, besluit hij de foto’s van de twee asielzoekers te publiceren.

Peter R. de Vries in zijn uitzending van 30 augustus 1999: Onlangs maakte Justitie bekend dat men wel degelijk op zoek is naar twee asielzoekers die het centrum kort na de moord hebben verlaten en sindsdien spoorloos zijn. Dit zijn de foto’s van de mannen die inmiddels internationaal worden gezocht vanwege hun mogelijke betrokkenheid bij de moord op Marianne Vaatstra.

Jan Verkaik: Toen kregen ze ook een gezicht. Aan de ene kant helpt dat soms om ze sneller op te sporen, maar het was slecht omdat iedereen ervan uitging dat het een asielzoeker was.

Dus Justitie zoekt na vier maanden toch naar asielzoekers, maar volgens Verkaik is dat slecht, want eigenlijk mag men er toch niet vanuit gaan dat het om asielzoekers gaat?

Simon Vuyk: Tot het vrijgeven van deze foto’s was er bijna een spookbeeld gecreëerd. En wat is angstiger? Een spookbeeld of het concrete gezicht van twee mensen? Ik weet het niet.

Vuyk mag ook nog even zeggen dat asielzoekers een spookbeeld waren. Een spookbeeld waar Justitie kennelijk genoeg reden voor zag om het na te jagen.

Nettie Groeneveld: Ik weet nog dat ik dat heel shocking vond. Met name omdat die foto’s overal hingen in de streek. Echt overal! En zelfs de auto van mijn partner is op een gegeven moment met die poster beplakt.

Wat is er nu zo shocking aan het feit dat mogelijk daders van een gruwelijke moord worden opgespoord met medewerking van de bevolking? Nettie is hier retrospectief Freudiaans, want zij wist al hoe het zat. Dat de daders asielzoekers uit haar centrum waren, die zij zelf had mee helpen wegsluizen. Het angstbeeld dat haar rol daarbij aan het licht zou komen, dat was shocking. Althans voor Nettie.

Gerlof Leistra: Achteraf kunnen we zeggen, ze zaten er helemaal naast. Maar we hebben er met zijn allen naast gezeten in het begin. Dus het is geen verwijt. Je kunt terugkijkend achteraf stellen dat ook Peter R. de Vries toch wel in een bepaalde richting zocht en dacht en daar ook wel in doorschoot.

Iedereen die ook maar aan asielzoekers durfde te denken als daders van de moord, schoot door in de optiek van Gerlof Leistra. Dat we er met zijn allen naast zaten, valt na lezing van dit boek nog maar te bezien.

Jan Verkaik: We hadden natuurlijk beter moeten nadenken of we de foto’s van deze mensen wel hadden moeten plaatsen in het CRI bulletin. En achteraf hadden we dat misschien beter niet kunnen doen. Kijk, al die informatie heeft er niet toe geleid dat ze sneller zijn opgespoord.

Waarom we het beter niet hadden kunnen doen, vertelt Verkaik niet. Dit is de geijkte manier om plegers van zware misdrijven op te sporen, maar nu opeens niet?

VO: Peter R. de Vries is in zijn uitzending kritisch over het rechercheonderzoek.

Peter R. de Vries in zijn uitzending: Vooral omdat volgens velen de daders moesten worden gezocht in het naburige asielzoekerscentrum van Kollum. Een locatie waar de recherche met een grote boog omheen is gelopen in het begin van het onderzoek. Dat lag maatschappelijk gezien allemaal te gevoelig.

Jan Verkaik: Ja mensen zeggen: Jullie hebben dat asielzoekerscentrum links laten liggen. Nou, ik denk dat in het begin van het onderzoek de informatie alleen maar gericht was op asielzoekers.

Nou Verkaik, wij denken dat je hier wederom glashard zit te liegen. Zeker vergeten dat politiewoordvoerder Rambonnet en OvJ Severein in de eerste weken na de moord verkondigden dat er geen enkele aanleiding was om naar het AZC te kijken?

Simon Vuyk: Ze hebben in het begin de indruk gewekt dat ze om het asielzoekerscentrum heen liepen, maar ze liepen er helemaal niet met een boog omheen. Dat deden ze helemaal niet!

Vuyk liegt al net zo makkelijk als Verkaik.

Jan Verkaik: Als je terugkijkt, had dat beter gecommuniceerd kunnen worden. En het is niet gezegd dat je daarmee de kou uit de lucht haalt, hoor, maar we hadden dat beter moeten doen dan we toen gedaan hebben.

Welke ‘kou’ moest er uit de lucht gehaald worden? De kou dat het asielzoekers waren? Kennelijk krijgen Verkaik en de zijnen het daar nog steeds koud van.

VO: Op 7 oktober, een half jaar na de moord, wordt in deze sporthal een lokale informatiebijeenkomst georganiseerd. Voor de deur is een demonstratie. Die loopt volledig uit de hand. Demonstranten roepen: AZC Weg ermee, AZC Weg ermee!

Nettie Groeneveld: Ik weet nog goed hoe we daar liepen over het plein met een heleboel demonstranten. Ik vond het heel angstaanjagend, ik vond het heel ongemakkelijk.

Logisch, want wat Nettie Groeneveld angst aanjaagde is dat haar rol bij het wegsluizen van asielzoekers aan het licht kwam.

Anne de Jong: Op een gegeven moment kwam er een groep naar binnen. Nou, dat kon je aan zien komen, dat dat mis zou gaan, dat waren de eiergooiers.

(Beelden van het eiergooien naar burgemeester Visser)

VO: Drie dagen na het eiergooi-incident wordt in Turkije de verdachte Ali H. opgepakt.

Nieuwsbericht: Grote opluchting bij Justitie dat ze de hoofdverdachte konden aanhouden. De arrestatie kon worden verricht mede op tips van andere asielzoekers.

VO: Maar het DNA van de verdachte komt niet overeen met het spermaspoor dat gevonden is op het lichaam van Marianne Vaatstra. Daarmee is de verdachtmaking richting asielzoekers afgewend. Voorlopig althans. Twee jaar later erkent de officier van Justite ruiterlijk in een documentaire van Omroep Friesland dat de druk van de media en de publieke opinie een rol speelden bij de aanhouding van Ali H.

Met geen enkel woord wordt hier gerept over de grote twijfels of de in Turkije opgepakte man wel de juiste hoofdverdachte was. Dat is ook niet de insteek van deze uitzending om daar twijfels over op te roepen.

Officier van Justitie De Graaf in bedoelde documentaire: Voor ons was het een verdachte, maar door de media werd hij gebombardeerd als de hoofdverdachte. Dat woord heb ik nooit in de mond genomen, de hoofdverdachte. En de stap naar dader was voor de publieke opinie dan ook heel klein. Dit was de dader! Wij hebben tijdens het onderzoek ook gehoord dat hij tijdens de moord en de week voorafgaand aan de moord niet in Friesland was. Dus voor ons werd hij steeds minder interessant.

Jan Verkaik: Aan de ene kant heb je de verklaringen van mensen die zeggen: Ja, hij is ’s avonds weggegaan en de volgende dag is hij niet teruggekomen. Aan de andere kant kregen we verklaringen van mensen die zeiden: Nee, hij was bij ons, in Haarlem. Hij was bekeurd onderweg met de trein voor het rijden zonder een kaartje.

En gaat er dan geen enkel licht branden bij Verkaik dat het in die afwijkende verklaringen om twee verschillende mensen gaat? 

Officier De Graaf: Zoals gezegd, door de media was hij gebombardeerd als hoofdverdachte, als dader, en ik heb die druk als zodanig aangevoeld dat ik niet meer kon zeggen: Hij is voor mij niet meer interessant en we laten hem lopen.

Interviewer: Dus u heeft zich laten leiden door de publieke opinie?

De Graaf: Ja, ik ben nu heel eerlijk, en ik zeg dat nu ook voor het eerst, maar dat is wat er gebeurd is.

VO: De openheid van de officier leidt tot krantenkoppen als: ‘Publiek eiste hoofd van Irakees’ en ‘Officier liet zich onder druk door publiek zetten.’ De minister van Justitie wordt dezelfde week op het matje geroepen. Hij laat weten dat de officier ten onrechte de indruk heeft gewekt dat Ali H. onder druk van de publieke opinie is aangehouden.

Jan Verkaik: De politiek en de media gingen er ook weer mee aan de haal. En ik denk dat als je dat goed had kunnen uitleggen, dan was er wel meer begrip voor geweest. Maar zoals ik al zei: Je hebt informatie van twee kanten en daar moet je een weging op loslaten. En dan vind ik de overweging die de officier heeft gemaakt niet zo vreemd. En wij wilden dat vanuit de politie natuurlijk ook graag: Uitsluiten op DNA, dat is de enige zekerheid!

Alleen als je de juiste man te pakken hebt, Jan. Niet als het de verkeerde was, zoals jij donders goed weet.

VO: Het gevonden DNA is het belangrijkste aanknopingspunt voor het onderzoek. Om er meer informatie uit te halen, benadert de officier van Justitie in het grootste geheim het forensich laboratorium in Leiden met een ongebruikelijk verzoek.

Professor De Knijff: Zij zaten natuurlijk in Friesland met het probleem dat de algemene opinie dicteerde dat de dader uit het asielzoekerscentrum moest komen. En in dat asielzoekerscentrum zaten hoofdzakelijk mensen uit Irak, Afghanistan, Turks Koerdistan. Dat waren mensen uit een hele andere bevolking dan de mensen van het Friese platteland. Zijn vraag was eigenlijk heel eenvoudig: Kun je met Y-chromosoomonderzoek een aanwijzing krijgen of de dader een Fries kan zijn of een niet-Fries?

VO: Het Y-chromosoom van de dader wordt vergeleken met 3000 mannelijke DNA profielen uit een databank. Het leidt een jaar na de moord tot een verrassend resultaat.

Professor De Knijff: Samenvattend kan men dus concluderen dat het niet is uit te sluiten dat de spermavlek die wij hebben onderzocht afkomstig is van een persoon van niet Nederlandse herkomst. Het is echter vooral op grond van het Y-chromosoom aannemelijk dat het om een Nederlandse of West Europese man gaat.

De Knijff zegt het zelf al. Het is niet uit te sluiten dat het DNA van een persoon is van niet Nederlandse herkomst. Zeker niet als je weet dat dit type Y-chromosoom bij 20% van de Irakese bevolking voorkomt en er sterke aanwijzingen zijn dat hoofdverdachte Ali Hassan een Amerikaanse vader had.

Omdat het om een experimenteel onderzoek gaat zonder wettelijke basis, mag het onderzoek officieel niet worden gebruikt. Toch besluit Justitie het resultaat van het onderzoek naar buiten te brengen. Het is de kans om de beeldvorming onder de bevolking en de media bij te stellen.

Waarom is Justitie er toch zo op gebrand om die beeldvorming bij te stellen? Waarom wil men toch zo graag naar een één-dader-scenario van een Friese man uit de omgeving?

Jan Verkaik: Dat is een afweging die het OM op een gegeven moment maakt om informatie naar buiten te brengen. Wie weet was het wel een beetje sussend bedoeld om het beeld te veranderen van wat iedereen dacht: Het is een asielzoeker.

Waarom moest dat beeld gesust worden?

Professor De Knijff: Het was ons al vrij snel duidelijk dat ons onderzoek zou kunnen aanwijzen dat het wel eens een Nederlander zou kunnen zijn. En dat is denk ik de aanwijzing waar het team op gehoopt had, maar wat toen dus absoluut niet de visie was die voortdurend in de pers werd gebracht. Want de algemene mening was toch dat het iemand uit het asielzoekerscentrum moest zijn geweest. Dan weet je dus dat je iets vindt wat tegen de algemeen heersende opinie indruist.

Het lijkt er sterk op dat Justitie De Knijff heeft gevraagd om via een experimenteel, illegaal onderzoek tot een gewenste conclusie te komen.

Gerlof Leistra: Ik vind het helemaal niet zo gek dat er ook aan asielzoekers werd gedacht, totdat ik erachter kwam dat het DNA onomwonden naar een West Europeaan wees. En nog sterker, naar iemand vermoedelijk uit de buurt. Ja, dan valt alles weg wat je over moslims hoort.

Onomwonden? Overdrijf je niet een beetje, Gerlof? De Knijff noemt het zeker niet onomwonden.

Simon Vuyk: Wij op de redactie van Peter R. de Vries zijn er toch altijd wel erg fel op geweest: DNA is een tovermiddel! En als er geen fouten mee worden gemaakt, dan liegt het niet.

VO: Het onderzoek richt zich na het illegale DNA-onderzoek meer op de regio. Hopend dat een nieuw daderprofiel meer in die richting wijst.

Justitie ‘hoopt’ dus dat een ‘nieuw daderprofiel’ – wat was er mis met het oude? – in een richting wijst die wegleidt van asielzoekers. Hiermee is de subjectiviteit van Justitie, als ook de makers van deze documentaire bevestigd.

VO: De Telegraaf plaatst in 2007 op de voorpagina een anonieme brief geadresseerd aan Bauke Vaatstra. In de brief staat dat een levensgevaarlijke asielzoeker drie dagen na de moord Nederland is uitgezet. Hij zou in zijn land van herkomst meerdere vrouwen de keel hebben doorgesneden.

De brief begint met de aanhef: Geachte familie Vaatstra. Dus niet alleen aan Bauke Vaatstra, maar ook aan Maaike.

Telegraaf journaliste Jolande van de Graaf: De brief had waarde omdat hij van binnenuit kwam. Dat bleek wel uit het jargon dat gebruikt werd. Het taalgebruik, daar bleek uit dat het van binnenuit kwam. En op dat moment was het interessant omdat het zo geweest had kunnen zijn.

Wat de voice over niet vertelt is dat de brief meldt dat deze asielzoeker op de avond van 3 mei 1999 in het AZC Musselkanaal binnenkwam. Laat dat nu net de datum en bestemming zijn waarvan twee AZC-medewerkers getuigen dat zij samen met AZC-directeuren Nettie Groeneveld en Louis Uijl, Feik Mustafa op de taxi naar Musselkanaal hebben gezet.

Nettie Groeneveld: Het was ook zo levensecht die brief, dat ik zelf ook heel even dacht: Jeetje, zou dat kunnen? Zou dat kunnen? Nou, het is eigenlijk gewoon onmogelijk omdat iedereen gekend wordt op een AZC, dus dat kan helemaal niet. Maar goed, vervolgens dacht ik: Nou ja, huh? Dit is dus lulkoek. Dit is dus allemaal grote lulkoek!

Dit is wellicht de grootste leugen uit de hele uitzending. Zie het vorige commentaar. Neem daarbij ook in aanmerking dat twee ministers, Hirsch Ballin en Opstelten, in antwoord op Kamervragen hebben moeten toegeven dat Feik Mustafa in de maand mei vanuit het AZC Kollum is overgeplaatst. Op basis van informatie van datzelfde AZC. Maar directrice Nettie Groeneveld van datzelfde AZC presteert het ook nu nog om twee ministers tegen te spreken.

Gerlof Leistra: Ik zou niet zomaar een anonieme brief publiceren. Daar moet je heel voorzichtig mee zijn. Waarom? Nou ja, wie schrijft dat? Dan ga je vervolgens met het asielzoekerscentrum bellen: Klopt het? Zijn er mensen verdwenen? Als je wat daar beweerd wordt ook bevestigd krijgt, dan kun je zo’n brief publiceren.

Jolande van de Graaf: Ik weet niet meer precies of we eerst de brief geplaatst hebben of dat in een vervolgartikel gedaan hebben, maar ik heb wel contact gehad met het asielzoekerscentrum. En het werd toen ook ontkend, dat herinner ik me wel.

Dat is toch gek, Jolande, dat je die ontkenning nog steeds voor zoete koek slikt. Weet je dan niet dat inmiddels twee ministers de overplaatsing van Feik Mustafa uit Kollum hebben moeten bevestigen? 

Teamleider politie Cor Reijenga: Toen we die informatie kregen, konden we op basis van wat er in die brief gesteld werd, wel vaststellen dat het gewoon niet kon. Maar er kwamen Kamervragen van, en op enig moment is er toch een onderzoek gestart om te kijken hoe zit die informatie in elkaar? En dat heeft ons behoorlijk wat capaciteit gekost, terwijl we al wisten dat deze informatie gewoon niet juist was.

Ach Cor, wat zonde van al die verloren capaciteit. Jammer dat je niet uitlegt wat er aan de informatie niet klopte en dat al wist toen je de brief voor het eerst las.

Gerlof Leistra: Dan is De Telegraaf in dit geval toch weer te lang doorgegaan met verdachtmakingen in de richting van asielzoekers die op grond van DNA sporen waren uitgesloten.

Jolande van de Graaf: Er kan altijd nog iemand anders bij betrokken geweest zijn. Je weet niet of het één dader geweest is, of twee daders, of drie daders. Dus het houdt zijn relevantie.

Cor Reijenga: Op basis van ons onderzoek is het wel steeds duidelijker geworden dat het ging om één dader. Je kunt natuurlijk nooit uitsluiten dat er iemand op de uitkijk stond, maar in ons laatste onderzoek hebben we heel duidelijk kunnen vaststellen dat het om één dader ging.

Ja Cor, daar hebben jullie in het ‘laatste onderzoek’ ook bewust naar toegewerkt. De dader moest en zou ‘heel duidelijk’ een blanke eenling zijn uit de nabije omgeving.

VO: In augustus 2009 wordt De Telegraaf opnieuw benaderd met een verhaal over de moord.

Jolande van de Graaf: Op enig moment was er een drugscrimineel die naar me toekwam en me vertelde dat hij in Noorwegen gedetineerd had gezeten met een man die uit Iran kwam of Irak. Hij had stiekem in zijn agenda gekeken en zag daar allerlei adressen in Kollum in staan. Dus was zijn redenering: Die man moest wel de moordenaar van Marianne Vaatstra zijn.

VO: De journalisten maken een afspraak op de redactie van De Telegraaf. Omdat Een Vandaag ook geïnteresseerd is, schuift een aantal redacteuren van de actualiteitenrubriek aan. Na het gesprek gaat ieder zijn weg.

Jolande van de Graaf: Ik heb toen contact gezocht met de Noorse autoriteiten. De Noren hebben dat uitgezocht en kwamen toen terug met een duidelijk, klip en klaar antwoord: Nee, deze man kan onmogelijk de moord gepleegd hebben omdat hij er niet was. Hij was namelijk in Noorwegen ten tijde van de moord. Dat was voor mij voldoende om te zeggen: Dit is klaar, dit is gecheckt, nee, dit is het niet, dit wordt geen verhaal.

Jammer dat Jolande geen brief van de immer anonieme Noorse autoriteiten kan laten zien. Wim heeft dit namelijk zelf ook gecheckt met de Noorse autoriteiten, onder meer mevrouw Anne Sandal van de KRIPO in Oslo, en die weten niets van de genoemde checks van De Telegraaf. Wie liegt er nu? Wim of Jolande?

VO: Maar voor de redactie van Een Vandaag ligt dat anders. De rubriek maakt een drieluik over de moord.

Presentator Een Vandaag: De verdachte waar we het over hebben, zou in een Noorse cel hebben vastgezeten. Dat zegt een Nederlander die in Noorwegen zijn cel met hem heeft gedeeld.

In beeld komt ex gedetineerde Gerrit Veldman: Ik kreeg van die man zo’n rare smaak in mijn mond. Ik zeg tegen Holleboom: Ik krijg het idee dat hij met die moord te maken heeft.

Vraag aan Jolande van de Graaf: Wat dacht u toen u die uitzending zag? Jolande van de Graaf: Toen dacht ik: Je hebt waarschijnlijk geen onderzoek gedaan. Of je hebt de resultaten naast je neergelegd.

Tjonge, Jolande, heb jij dan wel onderzoek gedaan? Jij had toch een 100% match in Noorwegen met de uit Kollum verdwenen Ali? Daar was je toch zo enthousiast over tegen Klaske Ferwerda? ‘Bespreek het nog met niemand, alleen de ouders van Marianne mogen het weten voordat we de primeur brengen.’ Maar na drie weken liet je Klaske weten dat het hem toch niet was. Waarom rep je daar niet over? Daarna kwam je met het artikel: Een Vandaag kleunt mis in de zaak Vaatstra.

Hoofdredacteur Een Vandaag Jan Kriek: Wij horen een verhaal en dat hebben wij voorgehouden aan de persofficier van die tijd: Zou dit kunnen kloppen? En dat verhaal hebben wij gebracht.

Persofficier Henk Mous: Wij weten gewoon 100% zeker dat op de dag van de moord op Marianne, die persoon vastzat in de Noorse cel.

VO van Een Vandaag: Maar de vraag rijst of dit werkelijk zo is.

Nee, dat is niet zo, want Wim heeft de bewering van Mous gecheckt, zowel met de gevangenisdirecteur als met de directeur van het AZC Lyngdal waar de man volgens Mous zou zijn verbleven tijdens de moord op Marianne. De verdachte die naast Gerrit Veldman in de cel heeft gezeten, bleek nooit in dat AZC te zijn geweest.

Jan Kriek: Dan verwachten wij van de persofficier – hij kent het verhaal – dat hij daar met een reactie op komt die voor ons duidelijk is. Dat hebben wij geprobeerd te doen in ons verhaal.

Interviewer: En wat is dan uw onderzoeksplicht? Alleen maar het voorleggen aan de officier?

Jan Kriek: Wij hebben geprobeerd om dat verhaal, wat wij van het verhaal bevestigd kregen en hoe hard we het kregen, dat hebben wij geprobeerd te doen.

Interviewer: Maar u heeft geen navraag gedaan bij de Noorse autoriteiten?

Jan Kriek: Dat zou ik op dit moment niet weten.

VO: Volgens Een Vandaag is er nog een aanwijzing waaruit blijkt dat in 1999 de verkeerde asielzoeker is opgepakt. Een aantal oud beveiligers van het asielzoekerscentrum beweert hem niet te herkennen van beelden die zij in de media hebben gezien. Eén van de anonieme bewakers voert hier namens hen het woord:

Woordvoerder bewakers: Nou, de Ali van SBS6 is wel 1.85 -1.90 m. qua postuur. Dat is niet de Ali Hassan die wij kennen van Kollum.

VO: Na de uitzending wordt door twee rechercheurs onderzoek gedaan naar de beweringen van Een Vandaag. Het onderzoek is na zeven maanden klaar. En daaruit blijkt: Rob, de man die op televisie onherkenbaar in beeld is gebracht, heeft nooit als beveiliger van het asielzoekerscentrum in Kollum gewerkt, maar zegt dat hij Ali kent van het voetbal. Ook Argos spreekt de anonieme Rob.

Rob: Ik heb me nooit uitgegeven als beveiliger, ik heb gezegd dat ik woordvoerder was voor de beveiligers.

Interviewer: En Een Vandaag was daar ook van op de hoogte?

Rob: Jazeker! Zeker!

Hoe kan Rob anoniem zijn als twee redacties hem kunnen spreken en precies weten wie hij is? Dat Rob zijn identiteit niet aan de kijker bekend wil maken is natuurlijk iets heel anders dan anoniem. Ook de auteurs van dit boek weten precies wie hij is. Het is een gouden vent die samen met de bewakers waar hij het woord voor voert, keer op keer genegeerd en belazerd is door Justitie. Omdat hij en de bewakers ook meerdere malen hun verklaringen bij Justitie hebben afgelegd, weet Justitie ook precies wie ze zijn.

Cor Reijenga: Er werd iemand als bewaker ten tonele gevoerd, die gewoon niet betrokken was geweest destijds bij het geven van de informatie dat er een asielzoeker weg was gegaan uit het centrum in Kollum. Dus die informatie klopte gewoon niet. Maar dat gaf wel weer een bepaald beeld naar de omgeving van: Zie je wel! Is er toch niet een fout gemaakt? Is er toch iemand bewust door Justitie en de politie niet aangehouden?

Cor Reijenga liegt hier dat het gedrukt staat. Al deze getuigen, inclusief ‘Rob’ zijn van het begin af aan betrokken geweest ‘bij het geven van de informatie dat er een asielzoeker weg was gegaan.’ Cor weet ook precies wie deze tipgevers zijn. ‘Rob’ is Sikko, de broer van één van de beveiligers die Feik op de taxi hebben gezet naar Musselkanaal. De coach ook van Feik’s voetbalteam. En dat weet Cor net zo goed als Wim Dankbaar en Hans Mauritz.

Jan Kriek: Wij hebben het verhaal van de beveiligers geuit. Wij hebben dat verhaal zorgvuldig in beeld gebracht. We hadden moeten vermelden: Woordvoerder namens de beveiligers, en dat hebben we in die uitzending niet gedaan.

Interviewer: Want voor mij als kijker, als u een anonieme bron opvoert, kan ik dat op geen enkele wijze controleren.

Geklets, de bron was niet anoniem, en op verzoek had elke interviewer, programmaker of journalist hem mogen bellen om te checken wie hij is.

Jan Kriek: Daarom is het ook heel belangrijk voordat we dat gingen doen, om na te denken over de vraag: Klopt het verhaal dat wij hier gaan brengen? We hebben het verhaal op alle mogelijk manieren gecheckt en gedubbelcheckt. En dat hebben we gedaan!

VO: Politie en Justitie komen tot een andere conclusie dan de actualiteitenrubriek. Honderddertig mensen worden gehoord, waaronder de oud bewakers. Bijna iedereen zou bevestigen dat in 1999 wel de juiste asielzoeker is opgepakt. Een ander beeld dan Een Vandaag heeft neergezet.

Knalharde leugens, rechtstreeks overgenomen van Justitie. Nog geen 10 procent van honderddertig mensen zijn gehoord en niemand, maar dan ook niemand, heeft bevestigd dat de opgepakte man in Turkije hen bekend was.

Gerlof Leistra: Ja dat gaf weer ruis op de lijn. Zijn DNA correspondeerde niet met de sporen die op Marianne waren aangetroffen, maar de verkeerde man zou zijn onderzocht. Er werd toch weer de suggestie gewekt dat het wel degelijk een buitenlander was die het gedaan zou kunnen hebben.

Interviewer vraagt aan Jan Kriek: Was het eigenlijk wel relevant? De vraag of er een verkeerde asielzoeker is opgepakt?

Jan Kriek: Nou, ik vind in zo’n verhaal, als er aanleiding is om dingen uit te zoeken, dan moet Justitie dat uitzoeken. Daarmee had meteen een lijn uitgesloten kunnen zijn in zo’n verhaal. Het feit dat dat lijntje open werd gehouden, was een soort open zenuw, waardoor mensen altijd konden blijven zeggen: Ja, ze hebben de verkeerde Ali opgepakt.

VO: Twee jaar later komt definitief vast te staan dat bewoners van het asielzoekerscentrum niets met de moord te maken hebben.

Hoofdofficier Anette Bronsvoort in persconferentie: Zondagavond op 18 november 2012 heeft de politie Friesland een 45 jarige man van Nederlandse afkomst uit Oudwoude aangehouden. Hij wordt verdacht van verkrachting en moord op de 16 jarige Marianne Vaatstra.

Advocaat Jan Vlug: In het collectieve bewustzijn van Friesland is toch heel lang gedacht dat het om asielzoekers ging. Ik denk dat het toch voor veel mensen als een schok is gekomen dat het iemand uit eigen kring was.

Nettie Groeneveld: Het steeds koppelen aan het AZC heeft natuurlijk ook geholpen om de zaak heel lang in de media te houden. Ik denk toch dat dat iets is wat mensen altijd beweegt. Zo’n AZC dat roept iets op.

Zie hier de eindconclusie waar de kijker naar toe moest worden gebracht: De arme asielzoekers Feik en Ali zijn van de haak en Jasper Steringa is toch echt de moordenaar van Marianne Vaatstra. Voor straks lekker slapen en snaveltjes toe, Nederland!

Advertenties

Over Wim Dankbaar

researcher/publicist/ondernemer
Dit bericht werd geplaatst in Joris Demmink, Marianne Vaatstra. Bookmark de permalink .

8 reacties op Fake news: De witwas uitzending van Medialogica

  1. N.E. Derlander zegt:

    Wim, met jouw analyses erbij is het een onthutsend verhaal. Wat mij vooral opvalt, is dat er door de onderzoekende instanties en organisaties (justitie en driehoek, woordvoerders en media) steeds teruggekomen moet worden op eerdere verklaringen, dat eerst keer op keer een gegeven als “zou kunnen” wordt gepresenteerd en deze later als onomstotelijk (zoals jij zelf al een keer aangaf) naar voren gebracht wordt, en ook, althans zo ervaar ik dat, dat er regelmatig handig en heel bewust gebruik wordt gemaakt van omgekeerde psychologie.

    Kortom: de gang van zaken (onderzoek, voorlichting en eindconclusie) in deze casus rammelt aan alle kanten. Wat het onderzoek en voorlichting betreft zijn jouw boek en je site daarin overtuigend, en wat de eindconclusie betreft, begrijp uit de berichtgeving, dat Jasper S nu ontkent de moord te hebben gepleegd.

    Het lijkt er op, dat er i.c. vanuit een kleine groep hooggeplaatsten doelbewust is gestuurd. Die in de casus M. Vaatstra betrokken kleine groep hooggeplaatsten gaf en geeft naar mijn mening bevelen naar hun (waarschijnlijk vooraf geselecteerde) ondergeschikten door, met de opdracht dat voorkomen moet worden dat islamitische migranten in een kwaad daglicht komen te staan, en die ondergeschikten volgden en volgen die bevelen kritiekloos op (befehl ist befehl). Ik veronderstel zelfs, dat een aantal van die mensen heel goed wist waar ze mee bezig waren, maar ook een deel die dat niet goed doorhad (maar die later, na de leugen, niet meer terug konden).

    Ik bid, hoop en verwacht, dat een aantal van die “ondergeschikten” dan wel andere betrokkenen gewetenswroeging zal krijgen en dan zal de waarheid i.c., waarbij ik veronderstel dat jij die tot nu toe het dichtst benaderd hebt, aan het licht komen. De waarheid zal m.i. hoe dan ook een keer aan het licht komen.

  2. Reindert Groot zegt:

    Ja Wim, ik herinner me nog precies dat ik die uitzending op TV had bekeken. Eigenlijk met de verwachting eindelijk eens een keer iets behoorlijks voorgeschoteld te krijgen. Echte onderzoeksjournalistiek. De VPRO is meestentijds toch een omroep waar kwaliteit van te verwachten valt. Maar dat ik die dank zij eerdere “Recht is krom” informatie al meteen zo ongeloofwaardig vond dat ik er niets van begreep. En nog steeds niet, tot op de dag van vandaag.

  3. Meret zegt:

    Kan Adele van der Plas, de huidige escalatie van de betrekkingen tussen de Turken en Nederland niet benutten om extra gegevens los te peuteren in de zaken Baybassin en Demmink? Lijkt mij een redelijke kans op suçces.

  4. Hans Palenlader zegt:

    Simon Vuyk: ‘Ik vind dat de zaak Vaatstra heel duidelijk heeft blootgelegd hoe zwak de journalistiek af en toe is’. Tjonge jonge, wat een ‘documentaire’! Het is wel duidelijk hoe omroep en politiek verweven zijn in NL. Vooral veel stemmingmakerij met zichtbaar de intentie voldongen feiten te indoctrineren.

  5. JDTVHQ zegt:

    “Die ‘geruchten’ waren niet op los zand gebaseerd. Zo was bijvoorbeeld onder insiders meteen bekend, en ook gemeld aan de politie, dat Ali en Feik, de asielzoekers die Marianne hadden bedreigd, niet meer op het AZC zijn verschenen sinds de moord.”

    “Nettie Groeneveld doet net of ze niet weet dat deze asielzoeker Feik Mustafa was, die zij zelf met haar co-directeur Louis Uijl op maandag 3 mei 1999 op de taxi heeft gezet naar het AZC Musselkanaal.”

    “Piet Visser noemt natuurlijk niet 1) dat hij zelf in de Rotary club tegen dominee Elferink heeft gezegd dat daags na de moord meerdere asielzoekers uit zijn AZC zijn weggebracht en 2) dat hij de speurhonden liet terugtrekken toen die naar het AZC liepen”

    …Stomme vraag misschien, maar waarom zouden de honden naar het AZC lopen als die jongens daar niet meer geweest zijn en hoe kunnen ze op de taxi gezet worden als ze daar niet waren?

  6. JDTVHQ zegt:

    Ik ken het verhaal een beetje ja, maar ik ben zeker geen expert.
    Welke versie klopt er nu? Zijn ze wel of niet terug geweest op het AZC?

    • Wim Dankbaar zegt:

      Eric, Waarom zou ik jou informatie geven die je allang bekend zou moeten zijn? Kom eerst eens over de brug met het filmpje van Isabella en de boekpresentatie!

      Als je het boek en deze site hebt gelezen, dan weet je dat Faek de volgende morgen van het AZC is gehaald. Zoek ook even de notitie van Wiltje Bakker op. Heb je weleens van een “vertrekspoor” gehoord dat speurhonden kunnen volgen? Zelfs als betrokkenen niet zouden zijn teruggekeerd naar het AZC, is het een domme vraag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s