Maaike houdt niets over aan kort geding over dagboek

In februari van dit jaar konden we nog de volgende koppen lezen.

Rechters kennen moeder Vaatstra 200.000 euro toe

De moeder van de in 1999 vermoorde Marianne Vaatstra krijgt van de rechter minstens 200.000 euro omdat er tegen haar zin een omstreden boek is verschenen over de moord op haar dochter. Dat hebben de rechtbank in Leeuwarden en het Gerechtshof in Amsterdam in twee aparte procedures besloten.

Het blijkt nu toch anders te zijn.

Eind 2013 spande Maaike Terpstra,  de moeder van Marianne Vaatstra, via advocaat Yehudi Moszkowicz een kort geding aan tegen de schrijvers Hans Mauritz en Wim Dankbaar. Dezen hadden aangekondigd een boek uit te willen brengen waarin delen van het “dagboek” van Terpstra zouden worden verwerkt.  Terpstra had de aantekeningen bijgehouden gedurende de eerste twee jaar na de moord op haar dochter.  Terpstra wilde geen publicatie van haar schrijfsels en vroeg een verbod aan de rechter. De rechter wees dit verbod toe op 18 december 2013. De twee auteurs gingen daarop in hoger beroep.

Volgens Dankbaar was het proces van meet af een farce. “Maaike zelf is nooit tegen publicatie van haar dagboek geweest. Die wens kwam uitsluitend van haar ex- man en haar kinderen. Zij zijn de drijvende kracht achter de procedure. Maaike heeft zelf geen rechtstreeks contact met Yehudi Moszkowicz.” Aldus een stellige Dankbaar die alleen daarom al van een onrechtmatige procedure spreekt. Saillant is dat Terpstra en haar advocaat niets deden tegen publicaties van het dagboek door anderen op het internet. Meest opvallend is de publicatie door Micha Kat, met wie Moszkowicz net een overeenkomst had gesloten om elkaar niet in rechte te betrekken, in ruil voor intrekking van wederzijdse aanklachten. “Een sterker voorbeeld van belangenverstrengeling is nauwelijks denkbaar:  Een overeenkomst sluiten met iemand die een verbod van de rechter en de beweerde wens van een cliënt aan zijn laars lapt, dan kun je zo’n cliënt niet rechtmatig bijstaan”, stelt Dankbaar.

Het boek van Mauritz en Dankbaar verschijnt in mei 2014. In het boek is een hoofdstuk opgenomen waarin de auteurs in eigen bewoordingen de strekking van het dagboek weergeven. Zij menen hiermee het verbod van de rechter niet te overtreden. Van de kant van Terpstra komt ook geen bezwaar. Integendeel, zij laat de auteurs direct en indirect weten verguld te zijn met het boek, maar wil dit niet hardop zeggen omdat zij anders problemen met haar familie verwacht. Wat haar betreft is Jasper S. niet de moordenaar van haar dochter, en is het scenario in het boek waarschijnlijker.

Uiteindelijk volgt bijna een jaar later op 17 maart 2015 het arrest in hoger beroep, dat Mauritz en Dankbaar zelf hadden aangespannen. Mauritz en Dankbaar, die inmiddels hevig gebrouilleerd zijn geraakt, worden grotendeels in het gelijk gesteld, behalve op één punt. Het Hof vindt dat het hoofdstuk over het dagboek teveel gelijkenis vertoont met het oorspronkelijke werk van Terpstra om geen inbreuk te maken op haar auteursrecht. Het hoofdstuk wordt derhalve verboden en resterende oplage dient te worden vernietigd op straffe van dwangsommen. Voor Dankbaar is dit geen probleem. Hij had inmiddels reeds ferm afstand genomen van zijn co-auteur en het boek.

Echter, Moszkowicz meent naar aanleiding van het arrest dat het vonnis in eerste aanleg is overtreden en aldus het maximale bedrag aan dwangsommen van 200.000 euro is verbeurd. Dankbaar stelt dat hij nooit een prikkel tot nakoming heeft ontvangen, terwijl de wet dit wel gebiedt. De wederpartij dient van eiser kort na het verbeuren van dwangsommen te vernemen dat hij dwangsommen aan het verbeuren is. Dwangsommen zijn immers bedoeld als prikkel tot naleving van een vonnis, niet als middel om stil te zitten en de dwangsommen tot het maximum te laten oplopen, zonder dat de wederpartij zich hier bewust van is. Dankbaar stelt verder dat enige aanspraak op dwangsommen is verlopen omdat de dwangsommen zijn verjaard.

Moszkowicz wil niettemin van geen wijken weten en laat beslag leggen op tegoeden van Dankbaar voor 200.000 euro. Hij richt zich daarbij uitsluitend op Dankbaar, omdat Mauritz zijn financiën zo geregeld heeft dat alles op naam van zijn vrouw staat. Van een kale kip is niet te plukken, zo redeneert het jongste lid uit de advocatenfamilie. Korte tijd later forceert hij een afdracht voor dat bedrag van de bankrekening van Dankbaar.  Volstrekt onrechtmatig vindt Dankbaar die zich nu gedwongen ziet om tegen Terpstra te procederen teneinde het geld terug te krijgen. De voorzieningenrechter te Leeuwarden stelt hem in februari van dit jaar grotendeels in het gelijk. Terpstra moet tweederde van het geld terugbetalen, omdat inderdaad tweederde van de dwangsommen zijn verjaard. In een andere procedure bij het Hof Amsterdam bepaalt de rechter bovendien dat Moszkowicz niet het volledige bedrag bij Dankbaar had mogen claimen, omdat Mauritz voor de helft aansprakelijk is.

Onderwijl loopt ook de bodemprocedure, waarin na drie keer uitstel, uiteindelijk vonnis werd gewezen op 24 augustus jongstleden. De bodemrechter neemt de uitspraken van de rechtbank Leeuwarden en het Hof Amsterdam over, hetgeen erin resulteert dat Dankbaar voor 80% in het gelijk wordt gesteld. Terpstra wordt veroordeeld tot terugbetaling van de volledige 200.000 euro minus 33.000 euro aan niet verjaarde dwangsommen. De andere 33.000 euro is onrechtmatig bij Dankbaar geïnd en moet op Mauritz verhaald worden.

Dankbaar voelt het vonnis niet als een overwinning. “Dit had nooit mogen gebeuren, het was een destructieve procedure. Er zijn in dit verhaal alleen maar verliezers”. Toch gaat Dankbaar in hoger beroep tegen het voor hem gunstige bodemvonnis. Hij wil niet voor 80% gelijk, maar voor 100% en is zeker dat hij dat ook zal krijgen.  Hij is helemaal klaar met Yehudi Moszkowizc: “Als het aan mij ligt, wordt dit boefje de volgende Moszkowicz die uit het ambt wordt gezet. Mijn tuchtklacht bij het Hof van Discipline dient op 26 september aanstaande. Ik heb nu drie rechterlijke uitspraken dat hij op tal van punten misbruik van recht heeft gemaakt. Bovendien ga ik alle kosten die ik heb moeten maken om mij te verweren tegen zijn onrechtmatig handelen op hem verhalen.”

Over Wim Dankbaar

researcher/publicist/ondernemer
Dit bericht werd geplaatst in Joris Demmink, Marianne Vaatstra. Bookmark de permalink .

18 reacties op Maaike houdt niets over aan kort geding over dagboek

  1. Gosse zegt:

    Ik ben blij voor je Wim. maar logisch dat dit je geen overwinningsgevoel geeft. Dat je nu voor de 100% gaat lijkt mij niet meer dan logisch.

  2. Vuur zegt:

    Nou eindelijk zit het eens een beetje mee. Klein beetje feli dan. Ga je Chris Klomp ook even vragen of hij zijn trouwe lezertjes van het AD op de hoogte stelt?

  3. Wat betreft de titel van dit stuk ‘Maaike houdt niets over aan kort geding dagboek’ . Is met opzet hiervoor gekozen ivm de kop van het AD stuk “Rechters kennen moeder Vaatstra 200.000 euro toe”. 🙂

    • Wim Dankbaar zegt:

      De titel is gekozen omdat die accuraat is. De gage van Moszko is meer dan 33.000. In theorie kan hij nog 33 mille bij Mauritz ophalen, maar ik betwijfel of hij dat doet. Ik hoop het natuurlijk wel, al was met maar om zijn “business” voorgoed lam te leggen met beslag en of hem failliet te laten verklaren.

  4. Wim Dankbaar zegt:

    Van de onvolprezen Chris Klomp:

    Het zou je sieren als je een mea culpa schrijft. Dat je in je persoonlijke strijd dure fouten hebt gemaakt door de woorden van een moeder te misbruiken. Maar ik vrees dat je een dergelijk zelfinzicht niet bezit.

    +++++++++
    Degene die het aan zelfinzicht ontbreekt ben jij. Maaike ziet helemaal niet wat jij suggereert, dat ik haar woorden heb misbruikt. Je bent zo godvergeten subjectief, partijdig en vooringenomen, dat je het zelf niet meer ziet (of misschien juist wel, ik weet niet hoe vals je bent). Maaike was blij met de verschijning van het boek en ook haar gedachten zoals verwoord in dat hoofdstuk. Ze mocht het alleen niet hardop zeggen vanwege de chantage van haar kinderen. Bovendien meet je met twee maten. Kat bijvoorbeeld publiceerde het letterlijk dagboek, reeds 6 maanden voordat het boek uitkwam. Maar daar mocht haar advocaat een convenantje mee sluiten. Zowel zij als Moszko namen dus helemaal geen aanstoot aan het “misbruik” van haar woorden. Sterker, Kat werd beloond met een minnelijke schikking tussen hem en haar advocaat. Waarbij niet eens werd geëist dat Kat toch maar even het dagboek moest verwijderen.

  5. Hans Palenlader zegt:

    De hele gang van zaken toont zo duidelijk aan hoe door en door corrupt de overheid en pers hier ook weer te werk gaan. In wat voor land leven wij! Dit zou niet waar mogen zijn. Natuurlijk gaat Wim voor de volle 100%. Omdat hij dit hele corrupte spel doorziet en gesterkt wordt door de waarheid.

  6. Transparency zegt:

    Toch een beloning Wim, en je hebt er hard voor moeten werken en betalen. Ik probeer de ontwikkelingen in deze zaak een beetje op afstand te volgen. Het doet mij voorkomen dat het OM – Justitie via oa. Moszkowicz, Hebben etc je bewust dwingt je bezig te houden met allerlei “rand” zaken die afleiden van waar het nu echt om draait: een corrumptief justitie apparaat die willens en wetens een verkeerde laat opdraaien voor de moord op M. Vaatstra. Deze strategie kunnen ze eindeloos volhouden (hun middelen zijn onbeperkt) en dwingen jou hierin mee te gaan door aangiftes tegen je te (laten) doen, die je dan uiteindelijk wel weer wint (door oa in beroep te gaan) maar tijd kabbelt voort en dat is zeker niet in jou voordeel! De landelijke pers (AD) haal jij alleen als je wordt “afgeserveerd” door jusititie en als complotter te kakken kunt worden gezet. Dat is de perceptie die justitie over jou neerlegt bij het grote publiek. Chris Klomp cs doen niets anders, dat is hun taak en daar worden ze (goed) voor betaald. Wellicht heb jij ook een strategie om uiteindelijk de justitiele mistanden aan het grote publiek kenbaar te maken. Maar kennelijk werkt die tot nu toe niet goed. Succes in deze eenzame strijd. Ik bewonder je doorzettings vermogen enorm.

  7. Pingback: Eindtijdsignalen en ander nieuws, verzameld door: Arie Goedhart | Silvia's Boinnk!!!

  8. HRK zegt:

    Is dit een kopie van een artikel uit een krant? Zo ja, welke? Op zich geeft deze uitspraak hoop, hoop dat de rechters niet allemaal corrupt zijn. 1 van de argumenten waarom Wim altijd zegt de strijd voort te zetten is dat hij eens hoopt om een objectieve, niet corrupte rechter mee te maken. Het lijkt erop dat de eerste is gevonden, hopelijk volgen er meer …

    • Wim Dankbaar zegt:

      Nee, is een kant en klaar aangereikt persbericht door mij. Maar als ze me niet kunnen afserveren dan doen de Chris Klompjes van deze wereld niets. “Rechters kennen moeder Vaatstra 200.000 euro toe”, blijft dus het laatste nieuws.

  9. cobra zegt:

    Ben ook blij voor jou Wim , maar het blijft een sigaar uit eigen doos.

    • Wim Dankbaar zegt:

      Ja dat zeker. En dan ook nog een sigaar die Moszko voor 20% heeft opgerookt. Maar hij gaat mij nog een nieuwe sigaar teruggeven.

      Doodzonde dit allemaal. Mijn fout was om me door Mauritz in dat hoofdstuk van dat dagboek in gewijzigde vorm te laten lullen. Dat hoofdstuk was compleet irrelevant geworden. Een google verwijzing naar “dagboek maaike” had volstaan.

      https://rechtiskrom.wordpress.com/2016/04/29/waarschuwingen-aan-yehudi-moszkowicz/

      Voorts ben ik van mening dat u de belangen van uw cliënt dient te behartigen door haar tegen zichzelf te beschermen. Zij en u lopen het risico, als gevolg van uw vexatoire, onrechtmatige handelingen uit haar naam, over te blijven met een claim tot schadevergoeding die de door u ingestelde, inmiddels grotendeels afgewezen vorderingen, verre overstijgt. U loopt tevens het risico om als de vierde Moszkowicz van het tableau te worden geschrapt.

      U wilt beweren dat uw zogenaamde “client” Maaike Terpstra zou willen dat zij mij voor twee ton wil en zelfs meer wil plukken? En als dat niet lukt, dat zij mijn huis bij veiling zou willen verkopen? Gelooft u het zelf nog wel? Luistert u nog even naar dit bericht:

      Ik geloof dat er nog steeds een rechtstaat in Nederland bestaat, getuige de rechters die u in het ongelijk hebben gesteld en dat nog gaan doen.

  10. Wim Dankbaar zegt:

    Fraai aan dit vonnis is ook dat ik niet meer verantwoordelijk ben voor de vernietiging van de boeken. (zie punt 4.14). De smerige truc van Mauritz om mij in de dwangsommen te laten lopen vanwege zijn weigering om de restvoorraad te vernietigen, daar is nu een streep doorgehaald. Hoe verdorven kun je zijn? Recht is lang niet altijd krom! Thanks Theo!

    4.14.
    Met betrekking tot het onder 3.1 sub 6 gevorderde bevel tot vernietiging van alle gedrukte exemplaren heeft [gedaagde1] aangevoerd dat hij geen exemplaren meer in zijn bezit heeft en geen macht heeft over de restvoorraad die [gedaagde2] als uitgever bij het Centraal Boekhuis onder zijn beheer heeft. Het hof heeft in het kortgedingarrest van [datum] (in het kader van de vraag of de dwangsommen gematigd dienden te worden) overwogen dat [gedaagde1] zich onvoldoende had ingespannen om de boeken vernietigd te krijgen. De rechtbank volgt dat oordeel van het hof voorzover het betreft de vraag of [gedaagde1] ten tijde van het arrest daadwerkelijk dwangsommen heeft verbeurd, nu, zoals door het hof eveneens overwogen, [gedaagde1] nagelaten heeft zich voldoende in te spannen om aan de veroordeling te voldoen. Dat betekent echter niet dat die situatie thans nog ongewijzigd is en dus een nieuwe veroordeling van [gedaagde1] rechtvaardigt. Inmiddels is veel tijd verstreken en oordeelt de rechtbank dat genoegzaam is komen vast te staan dat er voor [gedaagde1] op dit moment geen reële mogelijkheden meer bestaan om ergens nog eventueel rondzwervende exemplaren vernietigd te krijgen. De enige exemplaren waarvan aan te nemen valt dat die nog voorhanden zijn, zijn buiten de macht van [gedaagde1] gekomen, nu alleen [gedaagde2], als uitgever, gerechtigd is deze terug te halen bij het Centraal Boekhuis en [gedaagde1] en [gedaagde2] thans kennelijk gebrouilleerd zijn en [gedaagde2] zijn medewerking weigert. In dit vonnis zal de vordering tot vernietiging daarom alleen tegen [gedaagde2] worden toegewezen. Daarmee heeft [eiseres] voldoende middelen in handen om zelf vernietiging van de bij het Centraal Boekhuis liggende exemplaren af te dwingen. Voorzover het gaat om exemplaren die [gedaagde1] zegt te hebben uitgedeeld, valt aan te nemen dat hij thans niet meer kan nagaan aan wie hij exemplaren heeft uitgedeeld, zodat het niet in zijn macht ligt om deze terug te krijgen. Dat [gedaagde1] zelf nog exemplaren in bezit zou hebben is tegenover zijn ontkenning te weinig onderbouwd gesteld door [eiseres].

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s