Verdediging smaadzaak (2)

In mijn contacten met Faek heb ik hem voorgesteld om samen met hem een nieuw boek te schrijven. Hij sloeg dit af maar zei wel dat hij er goed over had nagedacht. Dat is natuurlijk vreemd  als zijn verklaring niet klopt. Waarom zou je nadenken over een boek dat niet de waarheid vertelt en zelfs een leugenachtige verklaring van jezelf bevat?  Daarnaast liet hij duidelijk merken dat hij de heer Hebben kent uit zijn tijd op het AZC.  Dat staat haaks op de bewering van Hebben dat hij Faek nooit heeft ontmoet of gekend.

Het feit dat Faek op de dag van de moord is verhoord, wordt ondersteund door mijn gesprek met de  toenmalige AZC directeur Louis Uijl. Een transcriptie van dit gesprek is te lezen in het boek (vanaf pagina  457 of pagina 36 van mijn nieuwe boek).

Het feit dat Faek reeds op maandag 3 mei 1999 in opdracht van Justitie is overgeplaatst, wordt ook ondersteund door mijn gesprek met de  toenmalige AZC directeur Louis Uijl. Daarnaast door twee AZC personeelsleden die daar ook bij waren. Een verhoor van Faek in het weekend van de moord is altijd door Justitie ontkend. Verder heeft Justitie  bij monde van twee ministers (Hirsch Ballin en Opstelten) in kamervragen ontkend dat Faek op 3 mei 1999 is overgeplaatst. De datum zou volgens Justitie 27 mei 1999 zijn. De reden voor de overplaatsing werd niet aangegeven, behalve dat het met de “gespannen situatie rond het AZC” te maken had. Dan rijst de vraag waarom dan juist alleen Faek? Als hij inderdaad al op de dag van de moord bij de politie de waarheid heeft verteld, wordt die reden glashelder. Zowel de dader als getuige zijn dan nog hetzelfde weekend buiten beeld gebracht. Dit betekent dat Justitie zelfs 13 jaar na de moord de Tweede Kamer nog vals heeft voorgelicht, hetgeen ook een misstand is die in het algemeen maatschappelijk belang bekend gemaakt dient te worden.

De vragen die gesteld dienen te worden voor de vraag of hier sprake is van smaad, zijn: Mag of mocht  ik (te goeder trouw) aannemen dat het gestelde de waarheid is? En diende de publicatie van het gestelde een algemeen maatschappelijk belang? Beide vragen moeten bevestigend worden beantwoord.

De heer Hebben tracht te zeggen dat ik weet dat het gestelde niet de waarheid is. Niets is  minder waar! Hoewel ik wel begrijp dat hij dit zegt, omdat het dan inderdaad smaad zou opleveren. Voorts beroept de heer Hebben zich op de nu bestaande juridische waarheid. Hij zegt met zoveel woorden: “Er is iemand anders voor de moord veroordeeld, dus ik heb er niets mee te maken. Bovendien ben ik reeds lang geleden vrijgepleit middels DNA.”

Het niet matchen van het DNA, betekent niet dat je niet bij de moord betrokken kan zijn. Justitie hanteert hier een drogreden. Een getuige of medeplichtige kun je dan evengoed zijn.  Het wijst slechts uit dat je Marianne niet hebt verkracht, maar over betrokkenheid bij haar moord zegt dat niets. Ook is het zo dat Hebben nimmer door Justitie als verdachte is aangemerkt of onderzocht. Hij is zelf naar de politie gegaan om vrijwillig DNA af te geven om van de “praatjes ” af te komen. Als hij slechts getuige van de moord was en Marianne niet heeft verkracht, was dat veilig om te doen. Als het waar is dat Faek reeds op de dag van de moord heeft verklaard dat de moord in zijn caravan is gepleegd, is het een grof schandaal dat Hebben nooit als verdachte is onderzocht, en nog meer dat zijn caravan nooit is onderzocht als mogelijke plaats delict. Nadat deze tot de grond toe afbrandde was die kans ook voorgoed verkeken.

Het andere aspect dat er iemand anders voor de moord is veroordeeld, betekent ook niet dat Wolfgang niets met de moord te maken heeft. Gerechtelijke dwalingen komen nu eenmaal voor.  Volgens eenzelfde redenering zou Wik Haalmeijer niets met de Schiedammer Parkmoord te maken hebben, omdat Cees Borsboom daar al voor veroordeeld was en de moord had bekend. Ook hier was sprake van DNA-bewijs, maar het feit dat dit DNA niet aan Borsboom toebehoorde, werd achtergehouden. Ron Pieper zou niet de dader in de Puttense moordzaak kunnen zijn, omdat de Twee van Putten daar al voor veroordeeld waren en de moord hadden bekend. Stel nu dat Wik Haalmeijer de Schiedammer moord aan een journalist had bekend. Dient het dan geen algemeen belang om dit te publiceren? Met name als Justitie niets met de informatie wil doen? Zoiets speelt hier ook. Ik heb verklaringen van mensen die daderkennis  geven over deze moord. Het zijn verklaringen die wijzen op een heel andere toedracht dan zoals die nu in rechte is vastgesteld. De verklaring van Faek Mustafa wijst Wolfgang Hebben rechtstreeks aan als medeplichtige en eigenaar van de plaats delict. Als zijn verklaring niet waar is, is Faek de bron van de smaad.  Een andere theoretische mogelijkheid is dat mijn co-auteur Hans Mauritz de verklaring van Faek verzonnen heeft. In dat geval is hij de bron van de smaad en ben ik slechts het slachtoffer van een ongeëvenaarde misleiding. Het zou betekenen dat hij niet alleen mij heeft bedrogen en opgelicht, maar ook mijn groepje van mede-onderzoekers en alle lezers van het boek. Dit acht ik vrijwel onmogelijk, te meer omdat hij daarmee het risico liep dat Faek Mustafa zijn beweringen zou ontkennen, hetgeen niet is gebeurd.

Los daarvan speelt er nog iets anders. Naar mijn overtuiging is hier geen sprake van een gerechtelijke dwaling, maar van moedwillige malversatie en bedrog van Justitie. De veroordeling van Jasper Steringa is naar mijn mening de loden deksel op de doofpot. De doofpot die gesloten moest blijven om de ambtsmisdrijven van Justitie toe te dekken. Dit maakt de misstand die ik wil blootleggen nog groter dan die al was. Het betekent ook dat Justitie naar mijn overtuiging het DNA-bewijs betreffende Steringa heeft vervalst, iets wat voor de gemiddelde Nederlander nauwelijks voorstelbaar is. Iedereen zal zoiets hebben van: Als Justitie met DNA-bewijs gaat knoeien, dan is het einde van de rechtstaat zoek! En dat klopt inderdaad. Dat willen we liever niet geloven. Juist daarom is dit deksel op de doofpot zo overtuigend, maar het bedrog daarmee niet minder groot. Het gaat mij er in hoofdzaak om dit bedrog van onze overheid bekend te maken, niet eens in de eerste plaats om de werkelijke daders berecht te krijgen of de onschuld van de veroordeelde aan te tonen. De mensen die deze zaak 16 jaar lang in de doofpot hebben gestopt en de rechtsgang verkracht, vind ik zo mogelijk nog misdadiger dan de moordenaars van Marianne Vaatstra. Juist omdat zij geacht werden de zaak op te lossen en daarbij het vertrouwen van de bevolking behoren te genieten.  Het misdrijf dat zij hebben gepleegd is daarom een misdrijf tegen het hele Nederlandse volk en de rechststaat, zeg maar gerust een zaak van nationaal belang.

Het ligt niet in mijn vermogen om te bewijzen dat Justitie het DNA-bewijs heeft vervalst. Daarvoor ontbreken mij de middelen en de bevoegdheid. Maar wel  is er bewijs dat Marianne niet is vermoord in het weiland waar ze werd gevonden. Met andere woorden, er is bewijs dat zij ergens anders is vermoord en haar lichaam in het weiland is gedumpt. Naar mijn overtuiging is die andere plaats de caravan van Wolfgang Hebben. Gezien de verklaringen en omstandigheden die ik daarvoor heb, is dit geenszins een lichtvaardige mening. Dit bewijs logenstraft ook de bekentenis van Jasper Steringa als een valse bekentenis, waardoor ook de beweerde DNA-match op losse schroeven komt te staan.

Wat is dat bewijs dan en van wie komt het? Welnu, het bewijs is het bloedverlies van Marianne en het komt van Justitie zelf. Bij sectie op Marianne’s lichaam is vastgesteld dat Marianne massaal bloed heeft verloren, bijna 3 liter. Hieronder volgen een aantal citaten uit het requisitoir van OvJ Henk Mous:

‘Op pagina 710 is op foto 189 te zien dat het gezicht van Marianne een streperig bloedbeeld vertoont dat veroorzaakt is door bebloed gras’, aldus Mous. ‘Dit kan alleen ontstaan als het hoofd omhoog getrokken wordt en uit de verwonding veel bloed komt waarna het hoofd in die plas bloed komt.’ En dan pagina 38: ‘De feiten zoals hiervoor weergegeven sluiten aan op de conclusie van de patholoog-anatoom Visser die stelt dat de dood kan worden verklaard door een combinatie van strangulatie en gedeeltelijke doorklieving van de hals, gepaard gaande met stuwing in het hoofdgebied en massale bloeduitstorting. Niet met zekerheid is aan te geven of het intreden van de dood uitsluitend door het omsnoerende geweld had moeten zijn veroorzaakt. Wel is zeker dat het intreden van de dood door het voornoemde snijdende geweld ter plaatse van de hals kan zijn ontstaan (p. 1032). In het

deskundigenrapport (03.01.3008) van dr. Tan wordt nader uitgelegd dat door een dergelijke afsluiting van de bloedvaten een persoon binnen een ½ minuut bewusteloos raakt omdat de hersenen onvoldoende zuurstof krijgen. Het massale bloedverlies is ontstaan doordat het hart als zelfstandig orgaan nog enkele slagen maakt waardoor na 1 minuut bijna 3 liter bloed uit het lichaam stroomt (pag. 1066).’

Het probleem is nu dat er op de vindplaats van Marianne helemaal geen bloed werd gevonden. Niet alleen werd dit geconstateerd door de getuigen van het eerste uur (zie  artikelfragment, Panorama in 2000), die daaruit direct de conclusie trokken dat zij op die plaats niet was omgebracht. Ook Bauke Vaatstra zei  in hetzelfde artikel: Ik ben het wel met hem eens dat Marianne daar bij Veenklooster niet is vermoord. Ze is daar gedumpt in de wei.

Het ontbreken van bloed werd ook vastgesteld door de recherche zelf. Het werd door het OM in de uitzending van Peter R. de Vries van mei 2012 nog als een primeur gebracht, waaraan zelfs de conclusie werd verbonden dat Marianne niet meer leefde toen de verwondingen werden toegebracht.

We luisteren naar de voice-over op minuut 22: ‘Als het lichaam van Marianne wordt ontdekt, zit haar BH om haar nek. Hiermee is ze gewurgd zo stelt de Patholoog. Wat nooit bekend is geworden, is dat deze verwurging zeer waarschijnlijk ook de doodsoorzaak is geweest. Net als bij de prikwondjes op haar benen is ook bij het doorsnijden van haar hals maar een beperkte hoeveelheid bloed vrijgekomen. Een teken dat haar hart niet meer klopte toen de verwondingen zijn toegebracht. Dat wijst erop dat Marianne niet meer in leven was toen de dader haar keel doorsneed.’ Dit is dus een constatering en een theorie van het OM en 3D-Team.

De onvermijdelijke conclusie moge duidelijk zijn: Als Marianne drie liter bloed heeft verloren, die niet werd aangetroffen bij haar lichaam, dan heeft zij dat bloed dus op een andere plaats verloren! 

Dat wist Justitie niet alleen al op de dag van de moord van Faek, het is ook vastgesteld aan de hand van het forensisch onderzoek. Niettemin zou Justitie tot op de dag van vandaag volhouden dat de plaats delict het weiland is.

Faek Mustafa is ook niet zomaar een getuige. Het is iemand die verdachte is geweest en van wie het OM zelf erkent dat hij een vriend was van de aanvankelijke hoofdverdachte Ali Hassan. Niettemin heeft het OM hem nooit benaderd voor het “Onderzoek Ali H” uit 2011, net zoals het OM dat weigerde met andere vrienden van Ali Hassan. Dit is alleen maar begrijpelijk als het inderdaad klopt dat Faek al op de dag van de moord de waarheid aan de politie heeft verteld. In dat geval heeft Justitie zelf de juiste Ali H. buiten beeld gebracht en wist Justitie het antwoord al op de vraag of de juiste Ali H. in Turkije is gearresteerd. Die vraag aan Faek stellen zou het bedrog van Justitie slechts blootleggen en dat was nu juist niet de bedoeling. Zowel Faek als Rida zeggen dat het inderdaad niet de juiste Ali H. was, overigens net als alle andere mensen die de juiste Ali H. kenden. De conclusie dat er geen aanwijzingen zijn gevonden dat een verkeerde Ali H. is gearresteerd, is daarom in feite intelligentiebeledigend en andermaal een enorme misstand waarbij het OM het hele Nederlandse volk een leugen op de mouw heeft gespeld.
(Wordt vervolgd in deel 3)

Neem een uurtje de tijd en je denkt nooit meer hetzelfde over Justitie. Mocht je daarna ook menen dat we door onze eigen overheid belazerd zijn in deze zaak, stuur deze email dan door aan minimaal 10 mensen en/of deel de link op facebook, twitter of waar je ook actief bent. Is het geen schande dat dit door de media wordt doodgezwegen? “

De doofpotters

Wie onze rechtsstaat wil behoeden voor verder verval en gebruik wil maken van dit aanbod om de waarheid over dit misdadige overheidsbedrog te verspreiden zolang het nog kan en mag, maakt 50 euro over op rekening NL06INGB0688160883 ten name van W. J. Dankbaar, Overveen, met als omschrijving: 8 boeken.

Zo hoeft u voorlopig niet na te denken over wat voor cadeautje u bij de volgende gelegenheid moet geven.  Een cadeau dat u voor slechts een kwart van de winkelwaarde koopt en bovendien een algemeen maatschappelijk belang dient. U mag er ook minder bestellen. Dan is elk boek 6 euro, maar er komt nog 4 euro in totaal aan verzendkosten bij.

Over Wim Dankbaar

researcher/publicist/ondernemer
Dit bericht werd geplaatst in Joris Demmink, Marianne Vaatstra. Bookmark de permalink .

2 reacties op Verdediging smaadzaak (2)

  1. dennis zegt:

    Toevallig weet ik de achtergrond van de bekentenis van Wik Haalmeijer: in een stil moment tijdens een verhoor zei hij bevrijdend: Ik heb Nienke ook vermoord, paniek bij de rechercheurs, nee, dat kan niet, die dader hebben we, hij is veroordeelt, nee, zei Wik, ik heb het gedaan en wil daarvoor veroordeelt worden, ik ben een beest, ik kan het niet laten, ik wil nooit meer vrijkomen, dit om de maatschappij te beschermen, toen moesten de rechercheurs het met tegenzin accepteren, toen kwamen alle leugens, verdraaiingen, achterhoudingen en de hele drek van justitie op tafel, en zo is het ook in de zaak Marianne Vaatstra, helaas is er nu geen onverwachte bekentenis van de echte dader want die zit allang veilig in het verre buitenland, helaas……………….

  2. dennis zegt:

    Kinderkreten klinken uit het struikgewas.
    Maikel strompelt trillend naar de straat.
    Ontredderd na de brute gruweldaad.
    Waarvan hij net getuige was.
    Dit is het verhaal van wat gebeuren kan.
    Met een eenzaam en onschuldig man.
    Veroordeeld tot 18 jaren cel.
    Tot wegkwijnen in een hel.
    Dan is het recht niet meer dan een spel.
    Maikel wordt gevonden door een man.
    Kees Borsboom is zijn naam,
    een schuchter typ.
    “Jongen rustig maar, zeg het dan”.
    “Je kunt me vertrouwen, ik ben een kindervriend”.
    Maikel stamelt door z’n tranen heen,
    “oh hij was zo eng en zo gemeen.
    Hij schopte en sloeg en wilde me dood.
    Ik sloeg terug maar hij was te groot.
    En m’n meisje? ze was in nood”.
    Kees volgt Maikel en vindt de plek.
    Daar ligt Nienke’s lijkje in het zand.
    Hij gaat bijna over zijn nek.
    Door afschuw wordt Kees overmand.
    Nienke’s hoofd is één grote wond.
    En als hij weer bij zinnen komt.
    Grijpt hij meteen zijn telefoon.
    Belt de politie en zonder schroom.
    vertelt hij alles op heldere toon.
    Intussen fietst een eindje verderop.
    De dader weg, bij de politie is hij bekend.
    Hij veegt het bloed van zijn vingertop.
    Het is Wik H.,
    een zedendelinkwent(?!).
    Drie getuigen zeggen na enige tijd.
    Als het signalement is verspreid.
    “We hebben die vent gezien.
    Het moet hem zijn, deze tip is clean.
    Hij had een fiets en haast voor tien”.
    Een dag later in het mortuarium.
    Vertelt Lena aan een kollega-agent.
    “Ik weet wie het deed, ik zweer je, het is ‘m.
    Hij voldoet helemaal aan het signalement.
    Het is Wik H., een vriend van mijn broer”.
    Ze geeft baan en adres aan het rechercheteam door.
    Zelfs foto’s uit het politie-archief.
    Ze zeggen “bedankt Lena, je bent lief”.
    En gooien de hele troep weg, ze vinden haar naïef.
    De politie vindt vanaf het begin.
    Kees en Maikel samen een verdacht stel.
    “Bij apart verhoor” brengt een inspecteur in,
    “slaan ze door, zo lukt het ons wel”.
    En ze voelen Maikel aan de tand.
    Schreeuwen hem toe “Nienke had al iemand.
    Je was jaloers en schopte haar.
    En je sloeg zo hard je kon, maar.
    Het lukte niet, je bent pas 11 jaar”.
    Maikel weet niet wat hem overkomt.
    Hij vindt bij zijn ouders enige troost.
    Ze beseffen de waarheid uit de volksmond.
    Dat fascisten bevolken de politieburo’s.
    En Kees?
    Die is allang geen getuige meer.
    Het licht in zijn cel dooft niet ene keer.
    Ze houden hem zolang zonder slaap.
    Dat uitgeput als een opgejaagde aap.
    Hij geen moed meer bij elkaar raapt.
    “We weten dat je van kindertjes houd.
    Volgens Maikel ben je stiekem en laf.
    Je vergreep je aan Nienke en maakte haar koud.
    Maar als je bekent, krijg je minder straf”.
    En Kees door het getreiter uitgeteld.
    Weet niet wat hij doet als jij om de bewaker belt.
    “Ja, ik deed het, een wit T-shirt.
    Sloeg ik om Nienkes hals en wurgde haar.
    Zelfs Kees’oude moedertje wordt geestelijk mishandeld.
    En is vol schaamt als ze door Vlaardingse straten wandelt.
    Daarna was Maikel aan de beurt”.
    Ze gaan weer met Maikel aan de gang.
    “Jongen, lieg niet tegen Oom agent,
    we weten heus al weken lang.
    Dat jij een heel raar jochie bent.
    Van jouw verhaal geloven we niets.
    Over een vreemde man op een fiets.
    Een verhaal dat pas klopt.
    Als je vertelt waar hij het heeft verstopt.
    Dat witte T-shirt waarmee jij ons fopt”.
    Maar Maikel houdt voet bij stuk.
    Moedig zoals hij hen de les leest.
    “Het was een veter en geen T-shirt.
    En de dader leek echt niet op Kees.
    De schoften weten nu geen raad.
    “Dat joch verpest het, gooi hem op straat.
    En vergeet alles wat hij heeft gezegd.
    Anders vergaat het nog heel slecht.
    Met onze zaak en de loop van het recht”.
    In het proces krijgt Kees geen enkele kans.
    De officier liegt er dapper op los.
    Bettina Edelhauser is heel wat mans.
    Op haar wangen geen spoor van een schaamteblos.
    “Er waren geen getuigen in de buurt.
    Z’n bekentenis klopt en ik eis een duur van 18 jaar cel met TBS”.
    En de rechter? nauwelijks bij de les.
    Volgt haar als een gek met een IQ van zes.
    Bijna 5 jaren gaan voorbij.
    Kees Borsboom verkommert, maar Wik H.
    krijgt berouw en zegt “stoppen jullie mij in het gevang,
    vraag maar aan m’n ma”.
    Maar een ander boosaardig officier.
    Mevrouw Stuyt, het doet haar geen zier.
    Als iemand onschuldig lijden moet.
    Ze zegt dan dat ze niets doet.
    Met Wik’s bekentenis, z’n advocaat hoort het goed.
    Kees vraagt om herziening bij de Hoge Raad.
    Het Openbaar Ministerie houdt alles geheim.
    Ook Wik’s DNA-spoor na de daad.
    En het vonnis blijft dus overeind.
    Dit is het verhaal van wat gebeuren kan.
    Met een eenzaam en onschuldig man.
    Veroordeeld tot 18 jaren cel.
    Tot wegkwijnen in een hel.
    Dan is het recht niet meer dan een spel.
    De vuile heksen in hun mantels van bont.
    Het leer van jeeps en jaguars onder hun kont.
    Stuyt en Edelhauser, een wrede grijns op de mond.
    Feliciteren elkaar hands free “ons zaakje is rond”.
    Voorbij is het verhaal van een onschuldig man.
    Als de waarheid klinkt in het land.
    De allergrootste boevenkliek.
    Draagt petten, toga’s, een satanstuniek.
    Ze zijn bedorven en zo ziek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s