Hoger beroep tuchtklacht tegen Yehudi Moszkowicz, deel 2

In bovenstaand filmpje van maart 2014 sluit Moszkowicz een overeenkomst met Micha Kat die het dagboek van zijn “cliënt” op dat moment reeds 4 maanden op zijn website heeft gepubliceerd.

  • Voorts valt op dat Terpstra niet ontkent dat zij een boek van Mauritz in ontvangst heeft genomen, noch dat het campingbezoek heeft plaatsgevonden, noch dat de gesprekken met de door klager opgevoerde getuigen hebben plaatsgevonden. Kortom, het is klager duidelijk dat verweerder enkel contact onderhoudt met gezinsleden van Terpstra, dat ook dit briefje wederom onder grote emotionele druk tot stand is gekomen en dat verweerder zich in alle bochten moet wringen om die indruk weg te nemen tegenover de rechter. Elke keer als klager met bewijzen komt dat verweerder een schijnmandaat van Terpstra heeft, produceert hij een handgeschreven briefje van Terpstra om die bewijzen te logenstraffen, maar anderzijds wil hij Terpstra niet laten getuigen onder ede om de inhoud van die briefjes te bevestigen. Juist een advocaat die er prat op gaat dat hij een ambtseed heeft en de rechters vertelt dat hij daarom niet mag liegen, zoals verweerder in diverse zittingen heeft gedaan, gaat extra over de schreef als blijkt dat hij wel liegt, hetgeen kan worden vastgesteld tijdens zo’n getuigenverhoor onder ede, dat hij uit alle macht wenst te voorkomen. Het is ook vanwege deze reden dat klager meent dat de Raad dit getuigenverhoor ten onrechte niet heeft toegestaan en het Hof dit alsnog zou moeten doen, teneinde de waarheidsvinding recht te doen. De vraag doet zich voor of de procedures tegen klager vanaf het begin onrechtmatig zijn geweest, als niet eerst ondubbelzinnig is vastgesteld dat verweerder daadwerkelijk Terpstra en haar wensen vertegenwoordigt, in plaats van de wensen van anderen. Die vraag wordt nog kracht bijgezet door de consequente afwezigheid van Terpstra op elke zitting, alsmede het verzet van verweerder tegen een voorlopig getuigenverhoor van Terpstra onder ede.
  • Tot slot valt op dat in het vierde briefje helemaal niet over medegedaagde Mauritz wordt gesproken. Dit terwijl hem exact hetzelfde verweten zou moeten worden als Dankbaar, en zelfs meer omdat Mauritz degene is die weigert om aan het vernietigingsgebod te voldoen, in tegenstelling tot Dankbaar. Volgens dit briefje moet Dankbaar boetes betalen die mede het resultaat zijn van de weigering van Mauritz, maar Mauritz hoeft kennelijk helemaal niets te betalen. Dit briefje bewijst dus in feite dat het verweerder helemaal niet gaat om publicatie van het dagboek te voorkomen, getuige ook het feit dat de diverse publicaties door anderen dan Dankbaar tot op de dag van vandaag volledig ongemoeid worden gelaten. Het is verweerder en zijn werkelijke cliënten, Bauke Vaatstra en zijn kinderen, uitsluitend te doen om een zo groot mogelijk geldelijk winstbejag te realiseren, terwijl Terpstra nu juist steeds heeft gezegd dat zij niet wil dat Dankbaar, haar voormalige steun en toeverlaat, benadeeld wordt. Omdat dit winstbejag vanwege insolvabiliteit niet bij Mauritz is te realiseren, terwijl hij nu juist de overtreder is, wordt deze volledig buiten schot gelaten. Met dit vierde briefje is dus nog sterker aannemelijk gemaakt dat de tekst onder grote druk en dwang van verweerder en zijn werkelijke cliënten tot stand is gekomen in strijd met haar werkelijke wensen, alsmede dat de tekst volledig is gedicteerd door verweerder.

  1. Klager komt vooral op tegen de weigering van de Raad om mevr. Terpstra onder ede te horen. Zo heeft klager al verzocht om een verhoor onder ede van Terpstra in het eerste kort geding in december 2013, in de daarop volgende beroepsprocedures, in de tuchtklacht én in een ‘verzoek voorlopig getuigenverhoor’ van Terpstra. Verweerder heeft zich tegen al deze verzoeken met hand en tand verzet om een dergelijk getuigenverhoor te voorkomen en zelfs gedreigd met een tuchtklacht tegen de advocaat van klager. En dat, terwijl Terpstra zijn beweringen nu juist heel simpel zou kunnen bevestigen! Nee, bij elk verzoek van klager om dat uit te zoeken werd er een nieuwe opdracht gegeven aan Terpstra ‘om dat even op papier uit te leggen’. Maar ook van die opdrachten daartoe en hoe dat is gegaan, levert verweerder geen enkel bewijs.
  • Verweerder voert bovendien een medewerkster van bureau Slachtofferhulp op die Terpstra zou hebben begeleid in de civiele zaak. Een medewerkster die, zoals bekend mag worden verondersteld, een zeer strenge geheimhoudingsplicht heeft en zich dus nooit zal mogen uitspreken over haar contacten met een specifieke cliënt zonder daar eerst uitdrukkelijke toestemming voor te hebben gekregen. Temeer omdat ook hier sprake is van slechts een brief áán mevr. Dalhuysen zonder een bevestigend antwoord van haar over de inhoud. Desgevraagd zwijgt mevr. Dalhuysen dan ook in alle talen over haar bemiddelende rol inzake Terpstra. Blijkbaar beschikt mevr. Dalhuysen dus niet over die toestemming van Terpstra. En dat, terwijl die geheimhouding al reeds was geschonden – althans vrijgegeven – door verweerder zelf. Althans door haar advocaat. Ook hier gaat de Raad voorbij aan het ontbreken van de bewijswaarde van deze brief aan Dalhuysen.
  • Verweerder beweert bovendien dat genoemde mevr. Dalhuysen in oktober 2013 opnieuw contact met hem opnam in naam van Terpstra. En opnieuw levert hij geen enkel bewijs van dat contact maar de Raad neemt dat contact zonder enig voorbehoud over (overweging 4.5). Ook van de ‘mondelinge volmacht’ van Terpstra in oktober 2013 bestaat geen enkel bewijs, noch geeft het een verklaring waarom Terpstra in oktober 2013 überhaupt nog bemiddeling nodig had in een civiele procedure door een medewerkster van bureau Slachtofferhulp terwijl Terpstra immers al lopende contacten had met verweerder sinds maart 2013. Althans dit beweert verweerder zelf. Er is dan geen enkele reden waarom Terpstra wederom via mevr. Dalhuysen contact zou moeten maken met haar advocaat. Klager heeft al meermalen aangegeven dat medewerkers van bureau Slachtofferhulp niet bevoegd zijn om te bemiddelen in civiele procedures, anders dan ingeval van immateriële schade op grond van ongevallen en geweldsmisdrijven en dus gevoegd in de strafzaak. En dus zeker niet in het geval van een vermeend geschonden auteursrecht.
  • Mauritz heeft een verslag ingediend over zijn bezoek aan de camping van mevr. Terpstra op 30 mei 2014 (bijlage 8). En hij heeft daarbij aangegeven dat hij dat ook tegenover de rechter wil verklaren onder ede. Verweerder heeft bezwaar gemaakt tegen deze verklaring en daarbij de derde aanwezige, de zuster van Terpstra mevr. Kingma, zelfs aangeboden als getuige. Maar ook mevr. Kingma is nooit als getuige opgeroepen. Aan klager daarentegen heeft mevr. Kingma het bewuste gesprek met Mauritz bevestigd.
  • Mauritz verklaart voorts dat hij Terpstra enkele dagen voor zijn bezoek een exemplaar van hun boek heeft overhandigd via haar buren. Uit de verklaring van mevr. I. de Vries tegenover mevr. Ferwerda (bijlage 23) blijkt vervolgens dat Terpstra dat boek enkele weken later ook inderdaad had gelezen en achter de inhoud daarvan stond. Hetgeen nog eens onderstreept dat Mauritz dat boek ook daadwerkelijk aan Terpstra heeft overhandigd en dat zij dat ook had gelezen. Verweerder ontkent dan ook niet dat dat gesprek op de camping ook inderdaad heeft plaats gehad maar claimt nu plots “dat het niet uitgesloten is dat dit gespreksverslag is opgetekend door klager zelf”. Ook is door verweerder niet ontkend dat Terpstra en Kingma beiden een boek in ontvangst hebben genomen. Dat is natuurlijk heel erg zot als Terpstra werkelijk zou willen dat die boeken vernietigd worden.
  • Nu is het van tweeën één. OF Terpstra heeft op 30 mei 2014 een gesprek gevoerd met dhr. Mauritz waarin hij de inhoud van hun boek met haar en haar zuster heeft besproken OF zij heeft dat niet. Verweerder heeft nimmer weersproken dat dit gesprek ook daadwerkelijk heeft plaatsgehad. En zo ja, dan heeft Terpstra dus ook een gesprek gevoerd met de co-auteur (en uitgever) van de persoon waartegen zij kortelings een contact- en een straatverbod zou hebben gevorderd. En een vexatoire vordering á € 50.000,= wegens immateriële schade en zelfs dwangsommen waarvan zij nu juist tegenover anderen ook al beweert dat zij daarvan niet eens op de hoogte was. Zie bijlagen 8, 19 en 25.

– Wordt vervolgd in deel 3 –

Neem een uurtje de tijd en je denkt nooit meer hetzelfde over Justitie. Mocht je daarna ook menen dat we door onze eigen overheid belazerd zijn in deze zaak, stuur deze email dan door aan minimaal 10 mensen en/of deel de link op facebook, twitter of waar je ook actief bent. Is het geen schande dat dit door de media wordt doodgezwegen? “

Laat deze mensen maar bibberen dat hun misdadige bedrog ooit uitkomt:

De doofpotters

Het aanbod voor 8 boeken voor 50 euro blijft geldig.

Over Wim Dankbaar

researcher/publicist/ondernemer
Dit bericht werd geplaatst in Joris Demmink, Marianne Vaatstra. Bookmark de permalink .

Een reactie op Hoger beroep tuchtklacht tegen Yehudi Moszkowicz, deel 2

  1. Harry Bennebroek zegt:

    Hoi Wim,

    De briefjes van Maaike Terpstra worden waarschijnlijk onder druk geproduceerd, maar ik mag aannemen dat ze die wel heeft geschreven. En bij het eerste briefje kan ze nog denken, dat leg ik Wim nog wel uit. Maar bij het vierde briefje ben je al een stadium verder, dan zit je er tot aan je ellenbogen in, Ik kan me zo voorstellen dat Maaike (ook al zou ze willen) je dan niet meer onder ogen durft te komen, en dat is dan wat ze hebben bereikt met deze Familie die tot op het bot naar de verdommenis is geholpen door Justitie. Het zou mooi zijn als dochterlief het zelfde handschrift als moeder heeft, want dan zou ze alsnog van niets weten. Maar ik ben bang van niet, en welke keuze zou ze dan maken als ze onder ede moet verklaren. Is het voor jou of voor haar kinderen?
    Misschien is ze ondertussen wilsonbekwaam en kan ze het niet meer beslissen. Dus wat ik me eigenlijk afvraag, is er nou helemaal geen manier om viavia met haar in contact te komen?
    Het is zo zonde dat deze gezamelijke strijd ten onder gaat door deze situatie. Ik kan me niet voorstellen dat deze sterke vrouw de moed op zou geven om de waarheid boven tafel te krijgen.
    Maar ze krijgen bijna elk mens op de knieen. Maar jou nog niet, dus sterkte en wijsheid gewenst Wim.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s