De balk van Ali Hassan deel 1

– Door André Vergeer

In het weekend van de moord op Marianne Vaatstra verdween de asielzoeker Ali Hassan uit het AZC Kollum, op 900 m. van de PD. Hij werd in de zomer van 1999 nog gesignaleerd als de hoofdverdachte van de moord  (“met een klein en gedrongen postuur”). Een getuige heeft ook nog verklaard dat deze Ali in het weekend van de moord bij nacht en ontij binnen werd gebracht op het Grenshospitium Amsterdam door twee Friese politieagenten in een politiebusje. Zonder bagage, paspoort of overdracht. En een dag later op het vliegtuig was gezet. Na enkele maanden werd een man als verdachte aangehouden in Istanbul die ongeveer dezelfde naam had, Ali Hussein Hassan. Beveiligers van het toenmalige AZC, vrijwilligers, ex-bewoners en alle andere betrokkenen riepen direct in koor dat dit de verkeerde verdachte was toen hij werd getoond bij SBS6. Hij was zelfs niet eens bekend in Kollum, was veel langer dan ‘hun’ Ali Hassan en hij bleek slechts kort in Nederland te zijn geweest om zich gratis aan zijn hart te laten opereren. ‘Hùn’ Ali stond echter bijna dagelijks in de boksring. Desondanks houdt Justitie al 14 jaar vol dat hij toen toch ècht de juiste hoofdverdachte was. Zelfs het NFI zou, op basis van een dubieuze fotovergelijking, hebben bevestigd dat de korte Ali Hassan dezelfde persoon was als de lange Ali Hussein Hassan: “U vraagt, wij draaien…”.

De waarheid vertel je maar één keer, vrij naar Maaike Terpstra (de moeder van Marianne).

Want, als de betrokken getuigen gelijk hebben, loopt de hoofdverdachte dus nog steeds op vrije voeten rond. Verschillende getuigen beweren zelfs dat Ali Hassan in 1999 door Justitie zèlf het land uit is gesmokkeld. En dat hij in 2009, tien jaar na de moord, nog in Groningen is gesignaleerd. Laatst kregen wij, heel toevallig, het ultieme bewijs van deze verwisseling in handen: het ‘Recherche Informatiebulletin’ voor de politie van 14 augustus 1999. Nooit gedacht dat de politie ons nog eens zo goed zou helpen in ons eigen onderzoek.

1.      Conclusie

Geheel tegen mijn gewoonte in plaats ik de conclusie reeds in het begin van dit artikel. Het vergt namelijk enig geduld en onderzoekend vermogen om het direct te begrijpen. Vandaar dat ik alles op volgorde zal behandelen. Ten eerste wordt het wegsmokkelen van de echte hoofdverdachte ondersteund door diverse getuigen en omdat wij ontdekten dat Justitie bij herhaling had zitten “Photoshoppen” om maar te bewijzen dat zij toch ècht de juiste verdachte hadden aangehouden. Eén van de beveiligers van het toenmalige AZC had Hassan op de avond van de moord nog uitgezwaaid toen hij op de fiets vertrok. Over zijn (korte) signalement kan dan ook geen misverstand bestaan.

Daarna bleek ook dat Justitie heel subtiel de naam van de hoofdverdachte al in augustus 1999 had verwisseld met die van die verkeerde persoon in Istanbul om de echte verdachte buiten beeld te brengen. Vervolgens werd die verkeerde persoon aangehouden in Turkije en door het OM gepresenteerd aan het publiek: “Jammer maar zijn DNA matchte niet”. Ten slotte werd de foto van Ali Hassan in 2001 opnieuw bewerkt omdat heel Nederland al kennis had kunnen maken met de lange Ali Hussein Hassan. Justitie moet de doofpot dus wel héél vroegtijdig hebben voorbereid.

2.   Vooraf

Het is een feit van algemene bekendheid dat van elke asielzoeker tenminste een pasfoto wordt genomen, altijd o.a. gevolgd door vingerafdrukken, gegevens over geslacht, land van herkomst, lengte en andere lichaamskenmerken (bijv. wratten, moedervlekken of littekens) en in een asieldossier opgenomen. Dit, om te voorkomen dat hij na uitzetting weer illegaal terugkeert naar Nederland en om het land waar hij Europa ooit was binnengekomen mede aansprakelijk te kunnen stellen voor de kosten van zijn verblijf hier. Ook Justitie bevestigt het bestaan van o.a. die pasfoto’s en vingerafdrukken in zo’n asieldossier en die (pas)foto’s waren kort voor de moord zelfs nog aanwezig op een groot bord in het kantoor van het AZC.

Bij de ‘pasfoto’ van Ali Hassan (de hoofdverdachte) was ons twee jaar geleden al opgevallen dat deze foto bewerkt was (met Photoshop?) en uitgeknipt uit een toevallige groepsfoto. De implicatie moet duidelijk zijn: niet alleen Ali Hassan was dus direct na de moord verdwenen maar ook zijn dossiers bij o.a. het IND, bij het COA, het AZC en bij andere diensten, zoals de Douane. Dat zou allemaal nog niet zo erg zijn maar waarom suggereert Justitie Leeuwaren dan steevast dat hier wèl sprake is van een pasfoto? Uit het rapport van het OM Leeuwarden van 27 januari 2011, op pag. 2 (mijn onderstreping, A.V.): http://www.om.nl/algemene_onderdelen/uitgebreid_zoeken/@154892/geen_twijfel_over/

Luidruchtig

Rechercheurs horen verschillende asielzoekers en laten hen twee foto’s zien: de opsporingsfoto (pasfoto) van Ali Hussein Hassan en een groepsfoto waar hij ook op staat. In ieder geval acht van de gehoorde asielzoekers herkennen de man die op de foto’s staat als Ali Hussein Hassan”.

Het duurde even tot wij deze ‘Hans Kazan-achtige’ truc doorzagen. De asielzoekers kregen dus twee identieke foto’s te zien, één groepsfoto uit de bar in het AZC Kollum en één zgn. pasfoto die uit diezelfde groepsfoto was geknipt. En niemand in Kollum herkende de in Turkije gearresteerde man (Ali Hussein Hassan) maar dat wordt niet gemeld.

Ook voormalige asielzoekers, getuigen en de begeleiders van het AZC hebben in 2010 nog eens getracht om Justitie op andere gedachten te brengen. In plaats daarvan werden dus niet zij, maar anonieme asielzoekers gevraagd deze foto’s te herkennen. De ontkennende verklaring van de drie begeleiders en andere getuigen in 2010 werd zelfs niet eens bij PV vastgelegd, waarbij intimidatie door justitie eerder regel dan uitzondering was.

Het bewijs van deze cover-up werd ons laatst dus in de schoot geworpen door een anonieme volger die ons, heel attent, dat informatiebulletin uit augustus 1999 toezond (linksboven).

Voor de goede orde merk ik nog op dat de naam van Ali Hassan begin augustus 1999 plots veranderde in Ali Hussein Hassan. Deze naam is in Turkije e.o. vergelijkbaar met de naam De Vries in Nederland. De subtiele verwisseling was nu dus juist, dat de foto van de èchte Ali Hassan plots werd voorzien van de naam en geboortedatum van de verkeerde persoon, Ali Hussein Hassan. Ergo, in Kollum herkenden alle betrokkenen hem als hùn Ali Hassan en voor de politiediensten heette hij vanaf dat moment ineens Ali Hussein Hassan. Wie zou daar in 1999 achterdochtig om zijn geworden? Waarmee dus ook de politie op het verkeerde been werd gezet. Het bewijs daarvoor hebben wij gevonden omdat justitie nog op 28 augustus 1999 óók al een verkeerde persoon had aangeboden gekregen van de “Turkse autoriteiten”.

Het team dat toen nog vol verwachting naar Istanbul afreisde moest hem uitsluiten op basis van “zijn vingerafdrukken”. Niet op zijn lengte, op z’n pasfoto, zijn geboortedatum en niet op z’n DNA. Hetgeen dus betekende dat er hier tenminste bij het IND maar één dossier aanwezig was, enkel op naam van ene Ali Hussein Hassan. Ga maar na, voordat je afreist met drie man, kun je ook even zijn asieldossier (in Kollum) en zijn ‘vingers’ even natrekken. Maar het gaat nog veel verder.

3.      De ‘groepsfoto’ 

In 2001 toonde Omrop Fryslân een uitgeknipte versie van de groepsfoto in de documentaire “een nacht van 800 dagen” waar de andere personen deels reeds uit waren verwijderd. Deze groepsfoto (links) van Ali Hassan is in 1997 of 1998 genomen in de bar van het toenmalige AZC. Door een begeleider die nagenoeg dagelijks met Ali Hassan omging. De lay-out van die bar is sindsdien echter nooit meer aangepast. Zie bijgaande foto (rechts) uit 2010 van die nog steeds bestaande bar.

Wat vooral opvalt is dat er in die bar dikke balken staan om het dak te steunen. Voor één van die balken (de balk op de foto rechts) werd Ali Hassan ooit gefotografeerd, daar is de maker/fotograaf zeker van. Opmerkelijk is echter dat die balk in de jaren na de moord (in een nooit meer gebruikte locatie!) desondanks is geschuurd en geschilderd! Moest er nog een foutje worden weggewerkt?

Merk ook op dat op de achtergrond de bar, de flessen- en glazenrekken en zelfs een lampje nog steeds duidelijk zichtbaar zijn die ineens op de ‘groepsfoto’ van Ali Hassan ontbreken.

De groepsfoto (links) die het OM dus presenteert blijkt aantoonbaar te zijn aangepast d.m.v. een fotobewerkingsprogramma. De achtergrond van die bar is volledig verwijderd en de cijfertjes in de foto geven nadrukkelijk aangebrachte schaduwlijnen te zien. Schaduwlijnen die het gezicht en de neus van Ali Hassan langer en smaller moesten doen lijken om hem meer op Ali Hussein Hassan te doen lijken en de indruk moesten wekken dat er was geflitst.

De locatie waar Ali Hassan zich dus tijdens het nemen van de foto bevond (en waarvan de lay-out nooit meer is gewijzigd) is volledig uit de groepsfoto verwijderd. Maar, dat is nog niet alles. Vervolgens werd zijn foto namelijk in zwart/wit omgezet en werd zijn hoofd uitgeknipt uit dit ‘groepskiekje’ om het daarna een ‘pasfoto’ te kunnen noemen. En werden er zelfs ‘flitslichtjes’ in zijn ogen geplaatst om die aangebrachte schaduwen alsnog te verklaren.

4.      De missing link

Na maanden studie op die ‘pasfoto’ van Ali Hassan werd ons duidelijk dat Justitie een wel zeer belangrijke reden moest hebben gehad om die foto uit een kiekje te moeten ‘knippen’, te bewerken en het vervolgens een ‘pasfoto’ uit zijn asieldossier te noemen. Wij kennen de persoon die de foto in de zomer van 1999 aan de recherche had overhandigd, zijn collega’s, de exacte locatie van die foto en wij hebben ons ervan kunnen verzekeren dat het inderdaad een foto was van de juiste, vadsige en kortgedrongen, hoofdverdachte Ali Hassan. Nog eens bevestigd door tal van andere getuigen. Maar waarom wil justitie ons dan anders doen geloven?

De enige conclusie die ons overbleef was dat zijn dossier in 1999 dus óók moest zijn  verdwenen bij tenminste vier of vijf andere overheidsdiensten (o.a. AZC, COA, IND, rechtbank en Douane). Ga maar na, als er al bij één dienst een dossier verdween, bleven er nog drie of vier andere diensten over die het asieldossier (en die pasfoto) alsnog konden leveren. Het was voor ons dus al een compleet raadsel dat de politie in 1999 niet doorgevraagd had bij al die andere diensten. Ook bleek die foto van Ali Hassan blijkbaar plots verdwenen uit het kantoor van het AZC Kollum.

Om nu te bewijzen dat die ‘pasfoto’ uit een groepskiekje was geknipt ontbrak ons tot voor kort de echte ‘link’. Die hebben wij nu dus wel gevonden. Onze eerste opdracht was namelijk om die zogenaamde ‘pasfoto’ te verbinden met die ‘groepsfoto’ en dat is nu gelukt door het Informatiebulletin van de politie van 14 augustus 1999.

In bovenstaande foto (links) van pag. 2 van het Informatiebulletin wordt die link geheel en al blootgelegd in foto 1a. Daarna is die foto ook nog eens extra ingekort en bijgeknipt tot foto 1 van pagina 1. Kijk maar mee: Ter illustratie plaatste ik nog eens de groepsfoto van Ali Hassan uit ‘97-´98 (rechts) met die balk ter hoogte van zijn linkerwang (rechts op de foto).

Eerder hadden wij natuurlijk al een zeer sterke aanwijzing dat het om exact dezelfde foto’s ging aan o.a. het zwarte rechthoekje boven zijn rechteroor (linksboven op beide foto’s) maar die foto’s waren toen immers aantoonbaar met Photoshop bewerkt waardoor er voor ons geen sluitend bewijs meer was van de juiste locatie van die foto.

Maar nu hebben we, op basis van foto 1a. uit het Informatiebulletin van 14 augustus 1999, het 100% sluitende bewijs dat de Kollumse Ali Hassan wel degelijk tegen die bewuste balk in de bar van het AZC Kollum stond. De balk, die later zelfs nog eens zou zijn geschuurd en geschilderd! Kijk o.a. naar de lichte ‘tekening’ rechts op de balk van beide foto’s en vooral naar de dikke zwarte V-vormige streep daarin die stopt ter hoogte van zijn haargrens. (1) Geen zinnig mens kan nu nog beweren dat hier sprake is van twee verschillende personen en/of van twee verschillende foto’s. Laat staan dat de linker foto een ‘pasfoto’ van Ali Hassan uit zijn asieldossier zou zijn.

Merk ook op dat de zwart/witte foto links later voorzien moet zijn van ‘flitslichtjes’ in de ogen die rechtsboven in het ‘origineel’ ontbreken en dat de linker foto ook een relatief breder gezicht toont dan rechts. Althans, de verhoudingen tussen lengte/breedte van het hoofd, en/of de afstand tussen de oren kloppen niet meer. Ook de neus rechts is langer geworden.

Elke leek kan nu met een meetlatje de verschillen (de verhoudingen) vergelijken (zie onder). Het verschil in de verhouding tussen de lengtes en de breedtes bedraagt in totaal zo’n 5%. Er is dus getracht om het hoofd van Ali Hassan smaller te doen lijken. Maar waarom eigenlijk?

Daartoe zijn beide foto’s eerst naast elkaar geladen in Word en later in Paint ‘bijgesneden’;  niet bewerkt! Nu zijn de verschillen in de verhoudingen al met het blote oog te herkennen.

Lange tijd was ons raadsel waarom twee identieke foto’s toch nog zo van elkaar verschilden. Waarom toonde de linker foto een breder gezicht van dezelfde persoon en van dezelfde foto dan de rechter? De oplossing bleek te liggen in het tijdsverloop. Het was ons al opgevallen dat de foto in 1999 nogal amateuristisch was bewerkt. Zo waren er onmogelijke schaduwen aangebracht langs zijn linkerwang en langs zijn neus om zijn gezicht aantoonbaar smaller te doen lijken, naast nog een aantal andere foutjes, zoals die ‘flitslichtjes’ in zijn ogen. Wie de beide foto’s nog eens nader zou bestuderen komt daar ongetwijfeld zelf ook achter. Onze aanname was dat er in ’99 niet was getracht om het gezicht daadwerkelijk in lengte of breedte te beïnvloeden en dat bleek ook te kloppen.

In augustus 1999 was de ‘pasfoto’ van Ali Hassan internationaal gesignaleerd en enkele weken na zijn aanhouding in oktober 1999, in Istanbul, werd door SBS6 een interview met de verkeerde, aangehouden, Ali Hussein Hassan uitgezonden.

Iedereen in Kollum ageerde direct tegen zijn persoon. Niet alleen was hij veel langer dan hùn Ali Hassan, maar ook zijn gezicht was veel langer en smaller (zie foto links).

De ‘groepsfoto’ van Ali Hassan werd in 2001 pas getoond bij Omrop Fryslân. En juist die foto bleek later opnieuw met een fotobewerkingsprogramma te zijn bewerkt! Omdat iedereen al in 1999 had geprotesteerd tegen de aanhouding van Hussein Hassan (vanwege zijn lange gezicht, zijn lange neus en zijn lengte) moet Justitie zich toen opnieuw gedwongen hebben gevoeld om het gezicht van Ali Hassan op zijn ‘groepsfoto’ nog een keer extra aan te passen.

Maar goed, voor de rechter geldt niet alleen dat dit alles wettig moet worden bewezen maar ook dat de overtuiging aantoonbaar moet worden bevestigd, zie onze volgende bewijzen.

Lees verder in deel 2

Over Wim Dankbaar

researcher/publicist/ondernemer
Dit bericht werd geplaatst in Joris Demmink, Marianne Vaatstra, Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op De balk van Ali Hassan deel 1

  1. van Tours zegt:

    Ik heb naar de groepsfoto gekeken en als je kijkt naar de forsheid van de borst-schouderpartij past daar niet het bewerkte te smalle hoofd bij. Ali bokste en had dus een forse schouderpartij, dat is dus zichtbaar. De nek zit dan ook te ruim in de kleding, ook daar is de foto wat ‘aangepast’. Anatomisch gezien klopt de bewerkte foto dus niet. Misschien zijn er meer mensen die dit moet opvallen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s