Rechters bezorgen zichzelf werk….

– Ingezonden door Alfred Mol.

Regelmatig kun je in de pers lezen, dat de werkdruk van de Nederlandse rechters zo hoog is. Het zij zo, dat er een bepaalde produktieverplichting is voor de rechterlijke macht in zijn geheel.

Uiteraard zou je mogen verwachten, dat de meeste rechters gewoon hun best doen om en te zorgen voor correcte rechtspraak en ook voor een redelijke produktie. De indruk bestaat, dat om een hogere produktie dwz afhandelen van procedures  te bereiken, dat rechters daarom  de kapitaalkrachtige partijen het voordeel van de twijfel te geven.  Immers een grote onderneming/ instelling kan eindeloos procederen, terwijl een kleine zelfstandige wellicht bij ongunstig vonnis van de rechtbank maar niet meer in appel zal gaan vanwege de kosten. Een particulier die tegen een onderneming procedeert zal het er uiteraard nog eerder bij laten zitten. Immers de particulier moet zo’n 20 % meer betalen (tgv de BTW) voor zijn juridisch advies dan de onderneming, echt redelijk is dat ook weer niet… NB In veel landen wordt geen BTW geheven voor juridisch advies, wellicht gebeurt dat in NL wel om procederen tegen ondernemingen te ontmoedigen.

Bij juridische procedures moet degene die stelt rechten te hebben, dan ook zelf zijn rechten bewijzen, indien de verweerder deze rechten betwist  Echter bij auteursrechtprocedures is de praktijk in NL, dat als de eiser bij een procedure  stelt de auteursrechten te hebben verkregen, dat de eiser dat niet hoeft te bewijzen. Dit is voor een normaal mens moeilijk te begrijpen, immers dat vraagt om misbruik. Het maakt procedures ook nodeloos tijdrovend en ingewikkeld. Echter het is wel de regel in NL…… Bij mijn procedure met KTI/ Technip Benelux BV is door de eiser in 1993 en 1994 botweg gesteld, dat Technip de rechten van 3 Italiaanse makers heeft verkregen en dat desgewenst de verdedigende partij (dwz Alfred Mol) maar moet aantonen, dat het niet zo is. Het gevolg is natuurlijk eindeloze procedures, die niet nodig zouden zijn, als de eiser zelf zou moeten bewijzen de beweerde auteursrechten te hebben verkregen. Als wij dan in 1996 om een voorlopig getuigenverhoor vragen (Rekest 96.208), dan wordt dat afgewezen op aandrang van eiser Technip….. Ja, het is van de dolle: je moet iets bewijzen, maar  dat mag de eerste 10 jaar niet. Pas in 2005 geeft het Hof toestemming tot getuigenverhoor, maar zo veel  jaren  later die Italianen verhoren, dat is uiteraard weinig zinvol.

Volgens advocaten en hoogleraren is in NL bij auteursrechtprocedures de “favor judicis” bij de eiser. Ook ik heb deze indruk gekregen bij talrijke procedures.

In eerste instantie was het verbazingwekkend, dat eiser Technip/ KTI kon beschikken over het concept-vonnis van rechter Numann  bij KG 93/677. Bij dit KG werd mijn tegeneis toegewezen met dwangsom van 1 miljoen/ keer als Technip voor een verboden reden zou executeren. Technip/ KTI ging niet in appel tegen dit vonnis, zodat het KG vonnis kracht van gewijsde kreeg.  Dom genoeg ging Technip/ KTI toch vanwege die expliciet verboden reden mijn Saab veilen. Bijgevolg heeft mijn advocaat de tegenpartij Technip/ KTI aangezegd dat ik recht zou hebben op 6X 1 miljoen gulden aan dwangsommen. De rapen waren zuur voor Technip. Bij het executiegeschil (KG KG94/949) kwam Technip met het verhaal, dat er sprake was van een “vergissing”. Tja, het vonnis had kracht van gewijsde en Technip was verantwoordelijk, dus dat lijkt duidelijk genoeg.  Merkwaardig genoeg besliste KG rechter Punt toch als gewenst door Technip. KG rechter Punt stelde dat er een fout in het KG van mr Numann vonnis zat…. Tja, een KG rechter kan toch niet zo maar een vonnis met kracht van gewijsde veranderen ?  Het zou niet mogen, maar het gebeurt wel …. Rechtspraak in Nederland is gewoon willekeur….
Als eiser Technip in 1995 tot gijzeling poogt over te gaan en ik uiteraard via een Kort Geding mij verzet, dan wil de KG rechter Dil-Stork mij niet eens aan het woord laten. Dus dan 3 weken later weer een Kort Geding om de gijzeling op te heffen, dat wordt dan weer met een flauwekul redenering afgewezen. Dus dan weer  spoedappel  95/0484 en pas bij arrest wordt dan de gijzeling toch opgeheven. Om ook nog mijn gelijk te halen begin ik ook een bodemprocedure 95/772 om een verklaring te krijgen, dat de gijzeling (van 128 dagen !!) onrechtmatig is geweest. De rechtbank wijst dat in eerste instantie met een onzinredenering af, zodat ik weer in appel moet. Dan wordt na 3 jaar bij arrest 96/1350 door het gerechtshof beslist, dat de gijzeling “ab initio” onrechtmatig is geweest.  De onrechtmatigheid van de gijzeling bewijst het machtsmisbruik van rechters Numann ( nu Hoge Raad !) en Dil-Stork.

Dan alsnog klacht bij de tuchtrechter mbt deurwaarder Korenhof, die verantwoordelijk was voor de aanhouding van de (onrechtmatige) gijzeling. En jawel in eerste instantie wordt mijn klacht afgewezen. Bij appel 98.282 wordt mijn klacht toch toegewezen en deurwaarder CJ Korenhof veroordeeld.

Als bij de bodemprocedure het Ge-Hof de bodemprocedures (97/1213 en 97/1214) jarenlang onnodig vertraagt, dan ben ik genoodzaakt om te pogen de zaak te bespoedigen via weer extra procedures; dus pogen we 2X een kort Geding en 1X wraking. Dit wordt eenvoudigweg afgewezen met de verklaring dat dit hof professioneel genoeg is. Om me niet te laten ringeloren door het Gerechtshof den Haag, daarom dan een klacht ingediend bij het Europees Hof (EHRM) mbt Art. 13. Hierop trok de Staat der Nederlanden direct het boetekleed aan en erkende dat het Ge-Hof de zaak onrechtmatig had vertraagd. Merkwaardig toch…. de Staat oordeelde nu plotseling anders dan het Ge-Hof Den Haag, de KG rechters en de wrakingscommissie. Bijgevolg is de Staat der Nederlanden in 2009 veroordeeld door het EHRM http://preview.tinyurl.com/22jjom2. En de betrokken raadsheren van het Ge-Hof Den Haag (mr Fasseur-van Santen cs) moesten alsnog worden vervangen……Tja, echt efficiënt wordt er niet gewerkt in Den Haag.

Ach ja, zo zie je maar dat de Haagse IE (Intellectueel Eigendom) rechters zelf verantwoordelijk zijn voor de (onnodige) opstapeling van procedures. Volgens de hoogleraren Quaedvlieg en Hugenholtz  willen de IE rechters het auteursrecht ongepast “oprekken”, bijgevolg loopt Nederland uit de pas vergeleken met de andere EU landen en bijgevolg extra procedures… Blijkbaar is dat het doel:  zorg ervoor dat de internationale ondernemingen in Nederland willen procederen (en zich vestigen), dat geeft meer procedures… en dat is aantrekkelijk voor de kongsi van overheid en de advocatuur .

Conclusie: De Nederlandse rechters zijn zelf verantwoordelijk voor het genereren van meer procedures tgv  discutabele beslissingen en machtsmisbruik.
Zie voor meer uitgebreide versie  http://alfred-mol.vpweb.be/

Over Wim Dankbaar

researcher/publicist/ondernemer
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op Rechters bezorgen zichzelf werk….

  1. Joris zegt:

    Zo wat een verhaal….
    en wat een vechtlust…

    wordt al moe als ik het lees

      • Alfred Mol zegt:

        @ Joris
        Je schrijft: “word al moe als ik het lees”.

        Dat is nou net de reden, dat rechters vaak de grote partijen (verzekeraars, ANWB, Consumentenbond, multinationals…..) gelijk geven. Dan laat vaak de kleinere partij het erbij zitten. Dan is het probleem voor de betrokken rechter “opgelost”.
        Op zich is dat goed fout…
        Daarom deze praktijk aan de kaak stellen.

  2. René Brioul zegt:

    Het wordt tijd dat er grote schoonmaak gehouden wordt. Corruptie, pedofelie en het uitblijven van universele gerechtigheid.

    De tijdgeest geeft wel steeds meer wantoestanden een heldere belichting, en op die manier kan de schoonmaak misschien beginnen…

  3. Joris zegt:

    @ Alfred Mol

    Je hebt helemaal gelijk. En wee diegene die niet de middelen hebben om alle noodzakelijk ‘counter’ rechtzaken te beginnen….. die is dus nergens.

    Er zit dus iets goed fout, zoals je verhaal wel aantoont.

    Trouwens ooit gehoord van de ‘geruisloze’ verdwijning van de Actio Popularis ??

  4. H.J. Vonk sr zegt:

    Syp Wynia verzorgt columns in Elsevier en Buitenhof. Vandaag een gesproken column in Elsevier, getiteld: “Betonrot in de rechtspraak.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s