Aangifte tegen Stephanie

Geachte heer Reah,

In reactie op uw brief aan Mr. Vissers over de intrekking van een klacht van mevrouw S. van Reemst en diens moeder A. Messchendorp wegens belaging smaad en laster, doe ik hierbij    aangifte tegen mevrouw S . van Reemst  wegens de volgende strafbare feiten:

1 ) Smaad en laster. Mevrouw S. van Reemst heeft de publiciteit gezocht via de Leeuwarder Courant en diens verslaggeefster Jantien de Boer.  In deze publicaties worden een groot aantal onware beschuldigingen jegens mijn persoon geuit. Er zou voor kerst door haar een aangifte tegen mij zijn ingediend  wegens smaad en later. Tevens word ik vals beschuldigd van belaging en stalking, en het verspreiden van informatie die als “vuilnis” wordt gekwalificeerd. Dit alles is duidelijk met de moedwillige malicieuze bedoeling om mij in een kwaad daglicht te stellen en te schaden, in de wetenschap dat de beschuldigingen niet op feiten gebaseerd zijn, en met pertinente onwaarheden gegarneerd worden. Dit is smaad en laster ten voeten uit. 

Ik heb welgeteld 1 keer begin november 2010 een beleefd en keurig bezoek gebracht aan het huisadres van mevrouw van Reemst, haar een vraag gesteld over de moordzaak van Marianne Vaatstra, en toen zij aangaf daar niet over te willen praten omdat haar dit zeer veel spanning zou geven en zij net een hartoperatie achter de rug had, ben ik weer weggegaan. Bij dit bezoek werd ik op uitnodiging van haar broer David beleefd binnen gelaten en uitgelaten.  Dit is uiteraard op geen enkele wijze te kwalificeren als belaging of stalking, en al helemaal niet als ”zottigheid” zoals het in het artikel wordt genoemd. Vervolgens heb ik via de hyves site van haar broer een email gestuurd om de reden van mijn bezoek toe te lichten. Enkele dagen later kreeg ik een email van advocaat Hans Anker, die mij namens Stephanie van Reemst  liet weten dat zij op geen enkele wijze medewerking wilde verlenen en dat mijn visite door haar onaanvaardbaar en zelfs onrechtmatig werd geacht.  Sindsdien heb ik per email gecommunicieerd met de heer Anker, daarbij zijn client Stephanie afschriften (Cc’s) sturend, zoals hij zelf ook deed met emails gericht aan mij.  Iets wat niet meer dan beleefd en normaal is wanneer  correspondentie tussen partijen via een advocaat geschiedt. Tijdens deze correspondentie heeft de heer Anker gesteld dat zijn client mij nergens  van beschuldigt, laat staan van onrechtmatige handelingen. Bewijzen daarvan zijn in mijn bezit. Hij heeft zelfs zijn client geadviseerd om aan de ouders van Marianne Vaatstra eventuele kennis omtrent de dood van Marianne Vaatstra te melden. Iets wat Stephanie tot twee keer aan hem toegezegd zou hebben. Bewijzen daarvan zijn in mijn bezit. In het artikel  wordt gesteld dat “haar broertje  zes weken lang, elke dag een mail van Wim Dankbaar” kreeg. Ook dit is een pertinente onwaarheid, niet alleen omdat het correspondentie met haar advocaat betrof, maar ook omdat de frequentie van deze emails beter past bij “elke week”, dan bij “elke dag”.  Alles wordt dus verdraaid, aangedikt of overdreven met het oogmerk om mij te kwader trouw in een slecht daglicht te plaatsen.

Bovendien worden er een aantal aantoonbare onwaarheden gedebiteerd over ander zaken los van mijn persoon.  Zo wordt bijvoorbeeld gesteld dat Stephanie Feik Mustafa niet anders dan oppervlakkig kende, dat zij hem dus niet intiem kende, in de zin van verkering hebbende. Ook dit is in strijd met de waarheid. Bovendien is het zeer twijfelachtig dat Stephanie daadwerkelijk verkracht is door deze Feik Mustafa in dezelfde nacht dat Marianne Vaastra werd verkracht en vermoord. In ieder geval is dit juridisch niet bewezen, daar de aangifte daarvan is geseponeerd en niet eens voor de rechter is  gebracht. Wat wel is bewezen, is dat deze Feik Mustafa de onafscheidelijke vriend was van de door justitie gezochte hoofdverdachte in de moord, Ali Hassan.  Dit om aan te geven dat Stephanie ook met betrekking tot het opsporingsonderzoek, waarin zij op 14 mei 1999 gehoord is,  feiten verdraait dan wel verzwijgt.

Of de aangifte nu wel of niet voor kerst gedaan is, iets wat ik zeer betwijfel, is niet eens van belang voor de constatering dat Stephanie smaad en later pleegt. Het enkele gegeven dat ik nooit in kennis ben gesteld van een dergelijke aangifte, (behalve dan via de Leeuwarder Courant), laat staan vervolgd ben, plus het feit dat zij de klacht nu intrekt, toont reeds aan dat de aangifte ofwel  helemaal niet is gedaan ofwel niet serieus genomen is door de bevoegde instanties. Het feit  dat er via de publiciteit melding gemaakt wordt van zulk een vermeende aangifte voor kerst, kan dan ook niets anders ten doel hebben dan de suggestie te wekken dat ik mij schuldig zou maken aan strafbare feiten en /of onfatsoenlijk laakbaar gedrag, terwijl dit in strijd is met de feiten. Wederom laster en smaad in optima forma.

2) Het doen van een valse aangifte (art. 268 Sr). Zoals ik al zei, betwijfel ik sterk of de vermeende aangifte voor kerst is gedaan, maar als deze is gedaan dan is hij in elk geval onder valse voorwendselen gedaan, om achteraf te kunnen melden dat er aangifte is gedaan, teneinde mij schaden. Deze twijfel wordt door een aantal omstandigheden gerechtvaardigd:

-Bij het parket Leeuwarden heeft mevr. Van Reemst niet binnen de gestelde termijn van 8 dagen (artikel 67 Sv.) na de eerste aangifte voor de Kerst haar aangifte ingetrokken. Daarmee verviel immers haar recht van intrekking van de klacht. Sterker, ruim een maand later, op 31 januari jl. heeft zij een (aanvullende) klacht ingediend.

- Het parket Leeuwarden reageert niet op mijn sommatie om een afschrift van een proces verbaal  (met datum, handtekening politiebeambte, etc) van deze aangifte te produceren.

- Het is uiterst ongeloofwaardig dat er juist voor kerst tegen mijn persoon een aangifte gedaan zou zijn, als het de moeder van Marianne was, die op 22 december (voor kerst dus) via diverse radiozenders een oproep deed , onder meer aan Stephanie, om de waarheid te vertellen over de moord op haar dochter. Waarom wel een aangifte tegen mij, maar niet tegen de moeder van Marianne,  die hetzelfde stelt over Stephanie als ik, namelijk dat zij cruciale informatie verzwijgt die kan leiden tot de oplossing van deze moordzaak ? Voorts is Stephanie weken van tevoren , zowel rechtstreeks als via haar advocaat op de hoogte gebracht van de bedoelde publicaties op 22 december. Het tart eenvoudig de wetten van de logica om dan aangifte te doen nadat het kalf verdronken is, in plaats van daarvoor. Stephanie had de gewraakte publicaties ruimschoots kunnen trachten te voorkomen, door aangifte te doen voor 22 december, met name als die publicaties daadwerkelijk smaad en laster zouden bevatten.  Bovendien heeft zij zowel voor als na de publicaties  op geen enkele wijze de inhoud van die publicaties kunnen weerleggen.

- Er wordt in de Leeuwarder Courant gesteld dat Stephanie politiebescherming heeft gekregen of nog steeds krijgt. Dit is uiterst ongeloofwaardig. Politiebescherming moet toegewezen worden. Daarom verzoek ik te bevestigen dat Stephanie politiebescherming heeft gekregen, de reden daarvoor, en welke politiefunctionaris,  dan wel rechter-commissaris hiervoor goedkeuring heeft verleend, gaarne met een afschrift van dit bevel. In het licht van deze feiten is het veel geloofwaardiger dat de politiebescherming eveneens verzonnen is teneinde mij in een kwaad daglicht te stellen als “aanstichter” voor zulke bescherming. Daarbij wordt dit nog geloofwaardiger aan de hand van het feit dat ik als vermeende veroorzaker van zulke bescherming, hiervan niet in kennis ben gesteld, laat staan vervolgd, terwijl er nota bene een aangifte tegen mij gedaan zou zijn. Als de opdracht tot haar bescherming niet bestaat, ga ik er vanuit dat ook deze melding in de Leeuwarder Courant bedoeld is als bewuste smaad en laster aan mijn adres.

- Stephanie zou volgens u op 31 januari jl. een aanvullende aangifte hebben gedaan. Het heeft er alle schijn van dat dit is gedaan om de eerdere (verzonnen) aangifte te legitimeren als zijnde gedaan. Om de aanvullende aangifte vervolgens in te (kunnen) trekken, hetgeen reeds aantoont dat zowel het OM als Stephanie hierbij hebben samengespannen om een niet-bestaande aangifte alsnog te formaliseren. Het OM had immers ook kunnen adviseren om de aangifte niet in te trekken maar tot vervolging over te gaan. De omstandigheid dat Stephanie een (aanvullende) aangifte doet en die vervolgens direct weer intrekt, kennelijk met instemming en goedkeuring van het OM, houdt reeds in dat deze aangifte onder andere voorwendselen is gedaan dan met de oprechte intentie mij te willen vervolgen. En dat is an sich reeds een valse aangifte, kennelijk met het oogmerk om mij negatieve publiciteit te bezorgen als boodschapper van een onwelgevallige boodschap. Het is mijn recht en belang om de bovenstaande stelling te kunnen bewijzen onder meer aan de hand van beide aangiftes die zouden zijn gedaan. Derhalve verzoek, waar nodig sommeer ik u, om mij een afschrift van beide (aanvullende) aangiften te verstrekken.

3) Het verzwijgen van kennis over een misdrijf dan wel ambtsmisdrijf. Recent heeft, zoals u bekend, het Openbaar Ministerie een rapport uitgebracht waarin gesteld wordt dat de juiste verdachte Ali Hassan in Istanbul is gearresteerd. Stephanie kende deze verdachte Ali Hassan, alsmede diens vriend Feik Mustafa, alsmede diens neef Jano Hassan. Stephanie heeft op televisie ook de gearresteerde verdachte gezien en reeds in besloten (familie)kring bevestigd dat dit NIET de Ali Hassan is die zij kende. Stephanie weet dus dat het OM-rapport niet op waarheid gestoeld is, maar zij verzwijgt dit. Bovendien is door getuigen tegenover ons verklaard dat zij Marianne Vaatstra in de nacht van 30 april op 1 mei 1999, vermoedelijk als laatste in leven heeft gezien, behoudens de dader(s).

Hiermede pleegt zij een moedwillige obstructie van de rechtsgang en het opsporingsonderzoek, waar zij als getuige de plicht heeft om die te faciliteren. Uiteraard heeft omgekeerd, met name in zo’n gruwelijk onopgelost levensdelict, het Openbaar Ministerie de plicht om het waarheidsgehalte van haar officiële berichtgevingen te checken met getuigen die dat kunnen doen, en Stephanie valt beslist in die categorie.

Ik verzoek u dus de bevestiging van Stephanie te vragen of zij Marianne nog heeft gezien vlak voor haar moord en dat het Openbaar Ministerie wel degelijk de verkeerde verdachte in Istanbul heeft aangehouden, en indien nodig tot vervolging over te gaan voor het verzwijgen van deze kennis.

Tot slot vraag ik u om deze aangifte te laten behandelen door een ander parket dan het parket Leeuwarden, aangezien het inmiddels duidelijk moge zijn dat ik het parket Leeuwarden in deze partijdig acht.   

Met vriendelijk groet, verblijf ik in afwachting van uw spoedige berichten,

Wim Dankbaar

 023-5268730

Bijlages:

Voorpagina Leeuwarder Courant

 

Leeuwarder Courant pagina 1

 

Leeuwarder Courant pagina 2

 

Dagblad van het Noorden

From: Wim Dankbaar [mailto:dank@xs4all.nl]
Sent: dinsdag 7 december 2010 15:49
To: ‘N. Roorda’
Subject: RE:

Geachte heer Anker,

 U wilt met mij om de tafel. Vanuit hoofde van welk belang? Uw belang of dat van de familie Van Reemst? Hoe het ook zij, ik wil best met u om de tafel, maar dan ga ik niet 2 uur heen  en 2 uur terugrijden naar Leeuwarden voor een gesprekje van een uur.  Als u met mij om de tafel wilt, dan ontvang ik u graag bij mij thuis, of anders kunnen we het ook bespreken via de telefoon.

Mijnheer Anker, laten we elkaar nu geen mietjes noemen. U weet ook heel goed dat u er niet goed opstaat in deze hele affaire. Uw gedrag is op zijn minst  ”ambivalent” te noemen. U snapt ook wel dat er stront aan de knikker is, ook voor de reputatie van uw kantoor. Anders zou u mij ook niet uitnodigen voor een gesprek. Ik ga zeker niet naar Leeuwarden rijden om van u te horen dat het allemaal wel meevalt en dat ik het niet bij het rechte eind heb. Ik weet heel goed wat ik heb.   

Het enige dat ik wil is dat Stephanie aan de ouders  van Marianne vertelt waar zij precies van getuige is geweest die avond. Als dat gebeurt, en als u zich daar sterk voor maakt, hoef ik helemaal  niets, ook geen gesprek met u.   U moet eens ophouden met mij te melden dat u daar niets in kunt betekenen. Als u dat wilt blijven volhouden, moet u mij vooral niet uitnodigen voor een gesprek bij u.  Dan komt u maar bij mij. Ik wil best naar  u luisteren  om te horen dat ik het helemaal fout heb, maar niet op uw voorwaarden.   Ik wil helemaal niks publiceren dat de familie Van Reemst er slecht op zet, maar als zij hun kop in het zand blijven steken, zal ik wel moeten. Gaat u dan proberen duidelijk te maken dat ik een lulverhaal ophang? Na alle voorgeschiedenis die ik kan documenteren? 

Mvg 

Wim Dankbaar

From: Wim Dankbaar [mailto:dank@xs4all.nl]
Sent: maandag 6 december 2010 14:38
To: ‘N. Roorda’
Subject: RE: Van Reemst

Geachte heer Anker,

Ik begrijp uw boodschap niet helemaal. Met wie wilt u om de tafel? Met mij alleen? Of met de Van Reemsts erbij?

Welke emails bedoelt u met “over en weer zenden”. De emails tussen u en mij, of de emails, cq telefonische communicaties sinds 26 november,  tussen de familie Van Reemst en mij?

Mvg

Wim

From: N. Roorda Sent: dinsdag 7 december 2010 13:56
To: dank@xs4all.nl
Subject:

Geachte heer Dankbaar,

Uw e-mailbericht van 6 december jl. werd door mij ontvangen.

Mijn voorstel houdt in dat ik eens met u om de tafel wil. De e-mails waar ik op doel zijn de e-mails tussen u en mij. 

Met vriendelijke groet,

H. Anker

From: Wim Dankbaar [mailto:dank@xs4all.nl]
Sent: donderdag 16 december 2010 22:02
To: ‘N. Roorda’; ‘M.A. Nicolai’
Cc: ‘david_vanreemst’; ‘bert van reemst‘
Subject: Nog een keer

Geachte heer Anker,

Heeft u al met Stephanie gesproken? Ik vraag u dit omdat wij vanaf volgende week willen losgaan met publiciteit. Ik kan onmogelijk voorspellen hoeveel media-aandacht er voor zal komen, maar wij hebben een aantal radiozenders in Noord-Oost Friesland in de startblokken, die er ruim aandacht aan willen besteden. Die zullen dan toewerken naar de publicatie op het Internet vlak voor kerst, vergezeld van een “kerstboodschap” van Mevrouw Vaatstra:

http://jfkmurdersolved.com/vaatstra/maaikeboodschap.mp3

Wij zijn voornemens deze boodschap naar alle media te sturen, vergezeld van de internet publicatie, die aan geloofwaardigheid weinig te wensen overlaat (zie 1 van de vele voorlopige reacties onderstaand)

 Wij vermoeden (en vrezen voor Stephanie) dat dit toch wel zal worden opgepakt door de media. Bovendien willen wij in een later stadium Stephanie voor getuigenverhoor dagvooarden.  

Waarom vertel ik u dit nu allemaal?

Omdat ik er nog steeds alles aan wil doen om Stephanie te overtuigen dat zij ZELF contact moet opnemen met de ouders van Marianne. Ik vind het het vreselijk en zielig voor haar (en haar familie) als straks de publiciteit losbarst. Kunnen we dat nu echt niet, in het belang voor alle partijen, met name Stephanie, voorkomen? Wat kan er nu toch spelen dat Stephanie niet met de ouders van Marianne wil praten? Wat is haar angst dat ze dat nog steeds niet durft/wil en liever al deze narigheid over zich heen laat komen? Ligt het nu niet op uw pad om haar daarbij te helpen? Want wij kunnen het blijkbaar niet.

Mvg

Wim

From: M.A. Nicolai 
Sent: vrijdag 17 december 2010 12:31
To: dank@xs4all.nl
Subject: Van Reemst

Geachte heer Dankbaar,Wij hadden onlangs telefonisch contact met elkaar. Ik zegde toe nader contact op te nemen met de familie Van Reemst. Ik heb bij u aangegeven dat ik wil proberen te bevorderen dat Stephanie contact opneemt met de familie Vaatstra. Ik doe dit niet als advocaat van Stephanie. Zij schijnt op dit moment contact te hebben met advocaat mr. Pots.Inmiddels heb ik van haar begrepen dat zij wel bereid is om met Bauke Vaatstra in gesprek te gaan. Zij wil dit dan doen zonder uw aanwezigheid daarbij. Ik vertrouw u hiermede van dienst te zijn. Met vriendelijke groet, H. Anker

 

From: M.A. Nicolai Sent: woensdag 22 december 2010 14:18
To: dank@xs4all.nl
Subject: Van Reemst 

Geachte heer Dankbaar,

Ik ontving uw e-mail van 17 december jl.

Ik heb Stephanie thans per mail verzocht om zo spoedig als mogelijk met Bauke Vaatstra om de tafel te gaan.

Het leek mij correct u hiervan in kennis te stellen.

Met vriendelijke groet,

 H. Anker

 

 

NOTA BENE: Haar eigen advocaat, niet de minste strafpleiter in Friesland,  adviseert Stephanie met Bauke Vaatstra om de tafel te gaan. Op 22 december , vlak voor kerst, de dag dat Marianne’s moeder haar radioboodschap doet, met een beroep op het geweten van Stephanie.  Maar toch doet Stephanie aangifte van smaad en laster tegen mij? Ondanks het advies van haar advocaat?